Дар Бонки миллии Тоҷикистон Наврӯзро таҷлил намуданд

ДУШАНБЕ, 20.03.2021 /АМИТ «Ховар»/. Наврӯз маҷмӯае аз андӯхтаҳои хирадмандонаи халқу миллати куҳанбунёди мост,  ҷашнест, ки зиндагию рӯшноӣ, некию накӯкорӣ, сулҳу созандагиро ситоиш мекунад ва мақоми инсонро азизу гиромӣ медорад. Чунин зикр шуд дар ҷамъомади идонае, ки ба ифтихори ҷашни Наврӯзи байналмилалӣ  дар Бонки миллии Тоҷикистон бо иштироки роҳбарият, кормандони бонк доир гардид.

Раиси Бонки миллии Тоҷикистон Ҳоким Холиқзода ҳозиринро бо фарорасии ҷашни байналмилалии Наврӯз табрик намуда, гуфт, ки «Наврӯз аз муборактарин ҷашнҳои миллии мо — тоҷикон ва дигар мардумони ҳавзаи Наврӯз мебошад, ки аз замонҳои қадим то ба имрӯз бо ғояҳои олии башарӣ, дӯстию иттиҳод, созандагӣ, ободкорӣ, инсонпарварӣ ва шукргузории бепоён аз

неъматҳои табиат мардумро гирди ҳам овардааст. Ба таъкиди  Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, «мо ифтихор дорем, ки Тоҷикистон, барҳақ, ватани Наврӯз, Сада, Тиргон ва Меҳргон аст. Ҳар кадоме аз ин ҷашнҳо таърихи беш аз 6000-сола дорад ва ин далел мояи ифтихор аст, ки Наврӯзи бостонӣ  ҷашни ҷаҳонӣ гаштааст».

Зикр шуд, ки барои ҷаҳонӣ гаштани Наврӯз саҳми Пешвои тоҷикони ҷаҳон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон басо назаррас аст, зеро 18 феврали соли 2010 бо кӯшиши Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон иҷлосияи 64-уми Маҷмаи умумии Созмони Милали Муттаҳид дар хусуси ҷашни байналмилалӣ эълон кардани Наврӯз қатънома қабул кард ва ҷашни Наврӯз пас аз ҳазорсолаҳо ба ҷашни ҷаҳонӣ табдил ёфт. Таъкид шуд. ки соли равон соли бузурги таърихист, зеро мардуми тоҷик 30-солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистонро таҷлил менамоянд. Ҷашни Наврӯз ва ҷашни Истиқлол бо ҳамдигар пайванди амиқ доранд, зеро Наврӯз, ки шиносномаи таъриху фарҳанги миллии мо буда, миллати тамаддунофари моро ба ҷаҳониён муаррифӣ кардааст, маҳз бо шарофати истиқлоли воқеӣ мақоми ҷаҳониро соҳиб шудааст ва бо шукӯҳи хосса дар кишварамон таҷлил мегардад. Бинобар ин, ба хотири таҷлили ин ду санаи фархунда ва рушду шукуфоии кишвар, ваҳдату ҳамдигарфаҳмӣ, афзун намудани дастовардҳои соҳибистиқлолии мамлакат аз ҳар фарди бонангу номуси мамлакат тақозо мегардад, ки бунёдкорию созандагиро шиори зиндагии худ қарор дода, бо неруи дучанд барои ободонии Ватан саъю талош намоянд.