Пайғом аз Боми Ҷаҳон

Душанбе, 23.06.2016. /АМИТ «Ховар»/. Имрӯзҳо даҳҳо нафар устодони санъат, ҳунармандони номвар ва санъаткорои варзидаи тоҷик аз тамоми гӯшаю канори кишварамон  дар ВМКБ қарор доранд. Онҳо бо мардум, бо ҳаводорони худ дар шаҳру ноҳияҳои вилоят мулоқоту сӯҳбатҳои самимӣ доир намуда, барномаҳои ҷолиби консертӣ нишон медиҳанд ва 27 июн дар тантанаҳои асосии ҷашнӣ бахшида ба Рӯзи Ваҳдатьи миллӣ, ки дар шаҳри Хоруғ баргузор мегарданд, иштирок менамоянд.
Директори Филармонияи давлатии Тоҷикистон, Ҳунарманди мардумии Тоҷикистон Афзалшоҳи Шодӣ аз шаҳри Хоруғ ба АМИТ «Ховар» чунин пайғом фиристондааст:

«Салом, ҳамватанони азиз! Рӯзи ҷашну шодӣ ба ҳамаатон муборак бошад!

Худоро шукр, ки Тоҷикистони азизи мо ба ин рўзҳои таърихӣ ва шодию нишот  расид.

Аз он сафар то ин сафари Пешвои миллат ба Бадахшон ин гӯшаи диёри мо боз ҳам ободтару дилписандтар гаштааст. Сохтмонҳо, нақбҳо, роҳҳо, биноҳои боҳашамат, чойхонаи миллӣ, «Гармчашма»-ву ободиҳои дигар ноҳияҳои вилоят,   тантанаи сулҳу ваҳдати тоҷикон касро ба ваҷд ва ифтихор аз Тоҷикистони соҳибистиқлол меорад.

Тоҷикистони соҳибистиқлол- ин  на танҳо Бадахшон, Хатлон,  Суғд, Рашту Ҳисор аст, ин  роҳҳову пулҳои нав, неругоҳҳои нави барқӣ, биноҳои нави замонавӣ,  сафоратхонаҳои кишварамон дар соири кишварҳои дунё, таҳсили донишҷӯёни тоҷик дар давлатҳои мухталифи ҷаҳон, таълиму   тарбияи ҷавонону наврасон дар гимназияву мактабҳои нави Президентии кишвар, бунёди мактабҳову бемористонҳои замонавӣ, ҷорӣ шудани технологияи ҷадид дар ҳамаи соҳаҳои хоҷагии халқ,  қадамҳои устувор ба сӯи истиқлолияти энергетикӣ, таъмини  амнияти озуқаворӣ ва умуман амнияти давлат ва мардуми Тоҷикистон низ ҳаст.  

Ва рамзи асосии Тоҷикистони соҳибистиқлол ин Сарвари дурандеш, марди пуртамкин, дилсоф,  сиёсатмадори сатҳи олии ҷаҳонӣ, Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон  муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ҳастанд, ки воқеан ифтихори мо, мардуми Тоҷикистон  мебошанд.

Мо имрӯзҳо шоҳиди онем, ки сокинони Бадахшон  чи қадар муштоқи дидор бо Ҷаноби Олӣ ҳастанд ва ба ин мулоқот бо тамоми ихлосу муҳаббат омодогӣ мебинанд.

Аз номи тамоми гурӯҳҳои эҷодӣ мехоҳам бигӯям: Тоҷикистони азизи мо ҳамеша ҷовидон ва гулгулшукуфон бошад.  

Ва беихтиёр ин мисраҳоро мехоҳам замзама намоям:

ТАМАННО

Ба дунё тинҷӣ мехоҳам,
Ба мардум сарбаландиҳо.
Ба модар қиблаи уммед,
Ба ошиқ сабри беҳамто.

Саводе бесаводонро,
Навое бенавоёнро.
Занонро шарми мардона,
Ва имон марди шайтонро.

Заминро файзу эҳсоне,
Кушоишро ба деҳқонон.
Ба ташна оби дарёро,
Ба гушна порае аз  нон.

Ба тоҷик бахти фардоро,
Ба миллат ганҷи дороро.
Худовандо, дуруд аз мо
Самарқанду Бухороро!

Муҳаббат бар Ватан-модар,
Садоқат бар ҳамин кишвар.
Дили пурмеҳри инсонӣ,
Барои халқи ин кишвар.

Сарояд Ҳоҷӣ Афзалшоҳ,
Суруди миллати хушфар.