پیام تلویزیونی پیشوای ملت امامعلی رحمان به مناسبت روز زبان دولتی

هم‌وطنان عزیز!

همه شما را به افتخار روز زبان دولتی  یعنی زبان شاعرانه و شیوای تاجیکی  که آن را سلطان سخنوران استاد رودکی «طرب­بخش روح و فرح‌افزای جان» نامیده است، صمیمانه تبریک می‌گویم.

زبان تاجیکی میراث بزرگ نیاگان نیکنام ما با وجود مشکلات و مانعه‌های زیاد همچون رشته پیوند نسل به نسل ملت از هزارساله‌های دور تا دولت صاحب‌استقلال تاجیکان آمده رسیده است و ریشه‌های عمر ملت­مان را آب حیات­بخش داده است.

بنا بر این، ارج‌‌گذاری به زبان دولتی  که همچون رکن مهم­ترین هستی ملت، پای‌دیوار اصلی دولتداری و فرهنگ و معنویات خلقمان نقش برجسته دارد، وظیفه انسانی و وجدانی هر یک فرد باننگ و ناموس به حساب می‌رود.

زبان دولتی  در حقیقت، تجسم­گر تاریخ پرشیب و فراز ملت باستانی تاجیک می‌باشد.

محض به همین خاطر، ما زبان را مثل استقلال، وطن، مادر و فرهنگ از جمله مقدسات ملی خود می‌شماریم و آن را عزیز و گرامی می‌داریم.

واقعاً، هویت ملی، فرهنگ و آیین و سنت های مردم باستانی ما در همه دور و زمان ها توسط زبان حفظ می‌گردد.

زبان  اینچنین  وسیله مقتدر سرجمعی ملت و همه آنهای است  که در گوشه‌های گوناگون عالم هستی این ثروت بی‌بها را پاس می‌دارند.

تاریخ بسیار مثال ها را می‌داند  که در برابر از بین رفتن زبان ملت نیز از بین می‌رود.

یعنی بقای زبان بقای ملت و فنای زبان فنای ملت است.

یادگاری های تمدن چندین­هزارساله آریایی محض به وسیله زبان شیوا و پُرغناوت تاجیکی و قرینه‌های باستانی و عهد میانه آن تا زمان ما رسیده و دسترس عالمیان گردیده‌اند  که این هم باعث افتخار وارثان این تمدن قدیم  و هم مسئولیت بزرگ آنها در نزد گذشته و امروز و آینده می‌باشد.

تاجیکان در میان خلق و ملت­های سیر‌شمار عالم از جمله مردمان صاحب­تمدنی می‌باشند  که زبان چندین هزارساله را محفوظ داشته‌اند، شعر عالم‌گیر رودکی، فردوسی، ناصر خسرو، سنایی، جلال‌الدین بلخی و صدها شاعران و ادیبان گذشته را امروز نیز آزادانه می‌فهمند و در گفتگوی هرروزه‌ خود استفاده می‌کنند.

زبان تاجیکی با درنظرداشت سابقه طولانی تاریخی و ذخیره بزرگ لغوی و در مقام زبان دولتی در عصر جهانی‌شوی نیز می‌تواند اقتدار پیشینه خود را حفظ نماید.

از این رو، به محققان زبان‌شناس، ضیائیان و عموماً، هر شخصی  که تقدیر زبان برایش عزیز می‌باشد، ضرور است  که زبان تاجیکی را همچون زبان دارای تاریخ و آثار بی‌نظیر از سیل واژه‌های اقتباسی  که امروز توسط تکنولوژی های نوین و مال و محصولات خارجی به تمام زبان ها وارد می شوند حفظ نمایند و در پاک و بی‌آلایش نگاه داشتن و به نسل های آینده به میراث گذاشتن آن سهم وطن‌دوستانه خود را گذارند.

زیرا وارد شدن واژه‌های اقتباسی باعث محدود گردیدن محیط و میدان استفاده کلمه‌های خودی، کمرنگ شدن سیمای ملی زبان دولتی ما و کاهش یافتن فصاحت و بلاغت آن می‌گردد.

در برابر این، خاطرنشان می‌سازم  که با پیشرفت علم و تکنیکه و تکنولوژی زبان نیز باید رشد کند.

یعنی زبان دولتی با حفظ اصالت و چهره ملی خود باید هم­قدم زمان معاصر باشد.

همزمان با این، تأکید می‌نمایم  که حفظ و گرامی داشتن سنت­های نیاگان، از جمله فرهنگ ملی  که زبان و لباس ملی، اینچنین  نامگذاری به فرزندان و احیای نام­های جغرافی  که آیینة تاریخ خلق و کشورمان و وسیله پیوند امروز با گذشته می‌باشند، باید به عادت هرروزه ما تبدیل یابد.

در این روند، ضرور است  که به مسئله فرهنگ معاشرت با زبان دولتی، از هر گونه عنصرهای غیر قابل قبول پاک و بی‌گزند نگاه داشتن آن  اینچنین، در قلب و ذهن نورسان و جوانان بیدار نمودن حس احترام به زبان مادری از جمله وظیفه‌های مهم­ترین و دائمی هر شخص صاحب­وطن می‌باشد.

باعث افتخار است  که مردم خردمند و فرهنگ‌دوست ما زبان مادری خویش را همیشه گرامی داشته و آن را در برابر دیگر مقدسات ملی، خاطره تاریخی و ننگ و ناموس حفظ می‌کنند.

اطمینان دارم  که این عمل چون جزء مهم­ترین زندگی هرروزه  افراد ملت در آینده نیز وسعت پیدا خواهد کرد.

بار دیگر همه شما، هم‌وطنان عزیز را به افتخار روز زبان دولتی صمیمانه تبریک گفته  به هر فرد وطن سربلندی و خانه‌آبادی و به زبان شیرین و شاعرانه تاجیکی همچون زبان دولت صاحب‌استقلال تاجیکان عمر جاودان آرزو می‌نمایم.