کران قطعه ای از تاریخ باستان است. این شهر باستانی تاجیکستان به فهرست میراث جهانی یونسکو وارد می شود
اخبار مرتبط
![image002-2](https://khovar.tj/far/wp-content/uploads/2021/09/image002-2.jpg)
دوشنبه، 27.09.2021 /”خاور”/. در آینده، شهر باستانی کران، واقع در قسمت جنوب شرقی تاجیکستان، در ناحیه کوهستانی درواز به فهرست میراث جهانی یونسکو وارد می شود.
بهزاد خواجه اف، مدیر بخش گردشگری ناحیه درواز در گفتگو با خبرنگار “خاور” گفت: شهر باستانی کران یکی از آثار تاریخی باستانی و پایتخت باستانی پادشاهی درواز است که در آوریل سال 2012 توسط پروفسور یوسفشاه یعقوب اف کشف شد. این شهر سابقه چهار هزار ساله دارد. نام شهر باستانی کران از فارسی میانه ترجمه شده است و به معنی “محل روی تپه” است.
کران در قسمت شرقی روستای قلعه خمب ناحیه درواز، در مسیر عبور کاروان به بدخشان در ارتفاع 2000 متر از سطح دریا، در ارتفاع رود پنج قرار دارد و مساحت شهر 100 هکتار است.
از اولین روزهای کشف شهر باستانی کران، دانشمندان انستیتوی تاریخ، باستان شناسی و قوم نگاری به نام احمد دانش آکادمی ملی علوم تاجیکستان حفاری را با هزینه بنیاد “معلم کوهستان” انجام دادند. باستان شناسان از روسیه، ایران، فرانسه و بلژیک در این کاوش ها شرکت کردند. در حین کاوش، بقایای میدان برای بازی چوگان، رصدخانه، آسیاب بادی و معبد زرتشتی، آتشکده پنج برج، معبد آب، دو معبد باد، پایه های ساختمان های مسکونی و اداری، از جمله یک خانه سلطنتی با 37 خانه و یک استخر، یک آمفی تئاتر، زمین های ورزشی با اندازه 300 تا 50 متر که می تواند بیش از ده هزار تماشاگر را در خود جای دهد. تا قرن دهم زرتشتیان در کران موجود بودند. محراب آتشکده، استخر سنتی و غرفه سنگی در میدان مرکزی شهر که کتاب مقدس اوستا روی آن قرار داشت، پیدا شد. اسلامی شدن کران در قرون 12-13 رخ داد. مجموعه ساختمانها شبیه کاخ سلطنتی است و از آجر ساخته شده است. این شهر دارای سیستم آبرسانی و زهکشی بود و کارگاه های در کران برای آجرکاری و ساخت لوله های سفالی ساخته شد.
حفاری های باستان شناسی هنوز در شهر باستانی کران ادامه دارند. کاوش های انجام شده در شهر باستانی کران نشان می دهد که مردم در این شهر در سده های 10 الی 12 میلادی زندگی می کرده اند. ساختمانها دو طبقه هستند و شهر با تمرکز بر امنیت ساخته شده است، زیرا شهر باستانی کران در ارتفاع قرار داشت و تمام راه های اطراف شهر توسط پاسگاه های نظارتی شهر کنترل می شد.