سخنرانی امامعلی رحمان، رئیس جمهور کشورمان در مراسم سطح بلند با نام “در راه تطبیق ده‌ساله بین‌المللی عمل “آب برای توسعه پایدار، سالهای 2018-2028”

جنابان عالی، راهبران هیئتها،

خانمان و جنابان!

نخست یکایک حضاررا در این مراسم سطح بلند خیرمقدم گفته، برای شرکت در آن عرض سپاس می‌نمایم.

امیدوارم، که مباحثات امروز در تقویت تلاشهای مشترک ما به خاطر تطبیق ده‌ساله بین‌المللی عمل “آب برای توسعه پایدار، سالهای 2018-2028” سهم ارزشمند خواهند گردید.

از فرصت مناسب استفاده نموده، به دبیر کل و ساختارهای ذی دخل سازمان ملل، اینچنین  به یکایک “دوستان آب، که جهت پیشبرد قراردادهای مجمع عمومی در عرصه آب پیوسته تلاش می‌کنند، منتداری خویش را اظهار می‌نمایم.

حضار کرامی!

تجربه اندوخته ما در روند تطبیق ده‌ساله بین‌المللی عمل “آب برای حیات، سالهای 2005-2015” ثابت کرد، که چنین ده‌ساله‌ها می‌توانند جهت مساعدت به تطبیق وظایف و اهداف در عرصه توسعه وسیله بسیار سودبخش باشند.

بنا بر این، ضمن پیشنهاد تشبث خود در مورد ده‌ساله نوبتی ما در نظر داشتیم، که در روزنامه توسعه پایدار تا سال 2030 اهداف مربوط به ذخایر آب در نزد ما وظیفه‌های بی‌نهایت مهم و فراگیررا می‌گذارد و تطبیق آنها ‌اتخاذ تدابیر علاوگی را تقاضا می‌نماید.

اطمینان داریم، که تطبیق این اهداف و وظیفه‌ها تنها در صورت توسعه همکاری و سفربر نمودن ذخایر ضروری – انسانی، مالی و فنی – امکان‌پذیر می‌باشد.

محترم خانمان و آقایان!

مسائل توسعه و استفاده عاقلانه و استوار ذخایر آب طی چند سال است، که در حاشیه‌ سازمان ملل مورد بررسی قرار دارند.

سعی و تلاشها در چهارچوبه سازمان ملل و دیگر سازمان و نهادها، که طی این دوره چهل‌ساله جای داشتند، برای توسعه روند دسترسی به آب آشامیدنی امن، گسترش دانش و ملکه در عرصه مدیریت فراگیر ذخایر آب، تقویت همکاری و همیاری در عرصه آب، تشکل دیدگاه و زمینه‌های جدید برای بررسی مشکلات جهانی و منطقه ای مربوط به ذخایر آب مساعدت کردند.

هرچند پیشرفت در این جاده نظررس است، ولی ما در سفربرکنی ذخایر لازم به خاطر حل سروقتی مشکلات مربوط به ذخایر آب حالا هم عقب هستیم.

ضمنا، در این سمت ما در نوبت اول باید تدابیر علاوگی را راه‌اندازی نماییم.

بیش از این، ما باید عوامل زیررا، که میدان همکاریهای آینده ما را محدود می‌کنند، به نظر بگیریم:

نخست، تغییریابی گلوبالی اقلیم، که به ذخایر آب اثرات منفی می‌رساند، سعی و تلاشهای ما را جهت نائل شدن به توسعه پایدار ضعیف می‌گرداند.

طی سالهای اخیر مساحت یخچالهای تاجیکستان، که منبع مهم ذخایر آب منطقه می‌باشند، کاهش یافته است و از 13 هزار یخچال تقریبا یک هزارش کاملا از بین رفته است.

در تاجیکستان طی سالهای اخیر تعداد موارد بلایای طبیعی مربوط به آب افزایش یافته است.

چنین پدیده‌ها، به مثل آبخیزی، سیل و رانش زمین و سقوط بهمن سالیانه به اقتصاد و اهالی کشور خسارات زیاد وارد می‌کنند.

طی 5-6 سال اخیر شدتناکی آفتهای طبیعی تقریبا 25 درصد بیشتر شده است.

در این دوره بر اثر آفتهای طبیعی تقریبا 200 نفر به هلاکت رسیده، شرایط مساعد زندگی بیش از صد هزار نفر تحت خطر ماند و مبلغ عمومی تلفات از 600 میلیون دلار آمریکای زیاد گردید.

دوم، افزایش باسرعت اهالی و نیاز آن به آب آشامیدنی مشکلات نو و دشواریهای علاوگی را ایجاد می‌کند.

در جهان طلبات به آب بی‌میلان می‌افزاید، که این باعث تشنج روابط بین عرصه‌های گوناگون اقتصاد شده، رقابت را برای ذخایر آب در شرایط وسعت کم‌آبی شدیدتر می‌گرداند.

سوم، همکاری فرامرزی در عرصه آب عنصر کلیدی در راه دستیابی به توسعه پایدار است.

به نظر ما، همکاری ثمره‌ناک فرامرزی می‌تواند به مدیریت و استفاده عاقلانه و استوار ذخایر آب مساعدت نموده، باعث کاهش خطر مصارف بی‌اساس و تامین توازون بین شکل و انواع گوناگون استفاده ذخایرآب شود.

چهارم، ما باید جنبه های گوناگون برابری جریان گذرش را به مدیریت و استفاده عاقلانه و پایدار ذخایر آب به نظر بگیریم.

در پایان سخن خود به توجه حضار می‌رسانم، که تاجیکستان به عنوان کشور تشبثکار ده‌ساله بین‌المللی عمل “آب برای توسعه پایدار” قصد دارد، که جهت تامین هماهنگی فعالیت در تطبیق آن مرکز ویژه ای را تاسیس دهد.

در برابر این، ما نقشه ملی عمل را جهت مساعدت به تطبیق ده‌ساله بین‌المللی تهیه کردیم و بر اساس آن پیشنهاد می‌نماییم، که در این موضوع در سال 2018 در شهر دوشنبه کنفرانس بین‌المللی دعوت کرده شود.

ما امیدواریم، که شریکان ما، قبل از همه، کشورهای اعضای سازمان ملل و نهادهای ذی دخل آن، دبیر کل، همچنین دیگر سازمان و نهادها اقدامات مذکور را پشتیبانی خواهند کرد.

از توجهتان سپاسگزارم.