مانند تاجیکستان ما نیز به “شاهنامه” بازگردیم. مورخان ایرانی اقدام رئیس جمهور کشورمان در خصوص توزیع این کتاب را آموزنده خواندند

دوشنبه، 17.01.2024. /”خاور”/. ابتکار بنیانگذار صلح و وحدت ملی – پیشوای ملت، امامعلی رحمان، رئیس جمهور محترم جمهوری تاجیکستان در مورد انتشار و توزیع رایگان کتاب “شاهنامه” به همه خانواده های تاجیک که در تاریخ 5 دسامبر سال 2023 در سمپوزیوم بین المللی به مناسبت یکصد و پانزدهمین سالگرد آکادمیسین باباجان غفوراف اعلام شد، در کشور همزبان و همفرهنگ ما – ایران، در محافل ادبی و علمی و کاربران شبکه های مجازی این کشور مورد حمایت قرار گرفت.
دکتر محمد جعفر یاحقی، شاهنامه پژوه سرشناس و از اعضای فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی جمهوری اسلامی ایران که از دهه 90 قرن گذشته روابط خوبی با محافل علمی و دانشگاهی تاجیکستان داشته است و از وضع فرهنگ و ادبیات نوین تاجیکستان آگاهی کامل دارد، ابتکار پیشوای ملت مارا نمونه عبرت دانسته گفته است: امیدوارم ما نیز مانند تاجیکستان به “شاهنامه” برگردیم و آن را از خودمان بدانیم. با این بی توجهی که داریم، میراث خودمان را از دست می دهیم. ما از مولوی غافل شدیم، او را از ما گرفتند، نظامی را غفلت کردیم، او را هم از ما گرفتند. اگر غافل باشیم، دارایی هایمان را از ما می گیرند، نباید به ارث خود بی اعتنا باشیم. این رابطه خوب ما با تاجیکستان است، حداقل زبان همدیگر را می فهمیم.
این شاهنامه پژوه سرشناس در گفت و گو با خبرگزاری ایسنا و در پاسخ به نظر عده ای که ابتکار انتشار و ارائه شاهنامه را اقدامی پسندیده می دانستند اما اصل چاپ این شاهکار را به خط سیریلیک و به درستی درک نکردند و نشر آن را به خط فارسی ترجیه داده اند، تاکید کرد که “خط سیریلیک خط فعلی مردم تاجیک است”. بر این اساس، آقای یاحقی تأکید کرد که “مهم این است که “شاهنامه” به خط سیریلیک نوشته شود. صحبت با تاجیک ها با ما فرقی نمی کند. ما همدیگر را درک می کنیم و آنها شاهنامه را کاملا درک می کنند. اگر شکاف زبانی ایجاد شود، ارتباط ما با آنها قطع می شود، در حالی که از طریق زبان با آنها در ارتباط هستیم و این باید به عنوان یک امتیاز تلقی شود.
محمدجعفر یاحقی در ادامه تاکید کرد که تاجیک ها فردوسی را پدربزرگ خود می دانند. به نظر او فردوسی به فارسی زبانان جهان هویت بخشیده است، زیرا این شاعر بزرگ پشتوانه زبان فارسی و محور تقویت زبان و فرهنگ آنان است. از سال 1991 تاجیک ها پس از کسب استقلال ملی، فردوسی را نماد فرهنگی خود قرار دادند. به همین دلیل در همان سال مجسمه 18 متری فردوسی را ساختند. اکنون این مجسمه در محوطه بسیار وسیعی به نام باغ فردوسی قرار دارد و عروس و داماد قبل از پا گذاشتن در صحنه زندگی مستقل خود، همیشه در پای مجسمه فردوسی گل می‌گذارند و او را دعا می‌کنند. در همین سال ها تاجیک ها یک کنفرانس علمی بین المللی بزرگ برای فردوسی در دوشنبه برگزار کردند.
این شاهنامه پژوه ایرانی در ادامه خاطرنشان کرد: امامعلی رحمان، رئیس جمهور جمهوری تاجیکستان به طوس آمد و به زیارت فردوسی رفت. رئیس جمهور جمهوری تاجیکستان به خبرنگاران دستور داد فیلمی از مقبره بردارند و پدربزرگ تاجیک های تاجیکستان را نمایش دهند.
محمدجعفر یاحقی همچنین با اشاره به کنفرانس بین المللی “جغرافیای تاریخی و فرهنگی شاهنامه” که به ابتکار آکادمی ملی علوم تاجیکستان در 12 الی 14 سپتامبر سال گذشته در شهر دوشنبه برگزار شد، آن را کنفرانس بی نظیر خواند و بیان کرد که ما در ایران چنین کنفرانسی نداشتیم.
همچنین میرجلال الدین کزازی، شاهنامه شناس و استاد زبان و ادبیات فارسی که تا حد امکان از به کار بردن واژه های عربی در گفتار و نوشتار خود پرهیز می کند، ابتکار انتشار و اهدای “شاهنامه” به هر خانواده تاجیک از سوی رئیس جمهور جمهوری تاجیکستان را اقدامی شایسته عنوان کرد و گفت: از دیدگاه من این اطلاعات بسیار ارزشمند و دلگرم کننده است که در تاجیکستان می خواهند “شاهنامه” را با خط سیریلیک در دسترس عموم ببینند. به این ترتیب “شاهنامه” در بین تاجیک ها محبوبیت بیشتری پیدا می کند و همگان می توانند با آن آشنا شده و از آن بهره ببرند و با فرهنگ کهن و گرانبهای آنان آشنا شوند. من این اقدام را شایسته می دانم. بر اساس آنچه گفته شد، معتقدم این بازگشت “شاهنامه” یک رخداد بی شگون و بهین است. آن را به تاجیکان فرخباد می کویم”.