Изҳороти Иттифоқи ҷавонони Тоҷикистон

Душанбе, 19.12.2014. (АМИТ «Ховар», Некрӯзи Муҳаммадсодиқ).- Хабари ҳамлаи гурӯҳи ҷангиёни Толибонро ба мактаб ва коллеҷи ҳарбӣ дар шаҳри Пешовари Покистон, ки бар асари он 142 нафар, аз ҷумла, 132 кӯдак ба ҳалокат расида, 122 нафар кӯдак захм бардоштааст, шунида, бовари кас намеояд, ки фарзанди инсон ба чунин ваҳшоният қодир бошад. 
Аз ин ҷост, ки чунин ҷинояти гӯшношунид дар баробари ҷомеаи ҷаҳонӣ Иттифоқи ҷавонони Тоҷикистонро низ бетараф нагузошт ва ҳамин тавр ҳам бояд бошад, зеро ин хавфу таҳдидест ба тамоми аҳли башар, ҳама халқҳову давлатҳо. Ҳамчунин ин ҷиноят, ваҳшонияти навбатӣ бори дигар ҷаҳолат, чеҳраи аслӣ ва мақсаду мароми ҳаракатҳои террористиро исбот намуд, ки ҳатто дар давраҳои асримиёнагӣ ҳам чунин як пастию бешарафиро дучор омадан шояд мумкин ҳам набуд.
Қобили дастгирист, ки ҳодисаи мазкур кулли сарварони давлатҳои ҷаҳонро сари як андеша овард ва онҳо бо нафрату ғазаби беандоза бар зидди  терроризми байналмилалӣ изҳори назар намуданд. Аз ҷумла, дар номаи тасаллияти Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон унвонии Сарвазири Ҷумҳурии Исломии Покистон мавқеи мушаххас нисбат ба кирдори разилонаи терроризми байналмилалӣ  ва даъват ба муборизаи дастаҷамъӣ зидди он хеле равшан ифода ёфтааст.
Аз рехтани хуни хонандагону донишҷӯён ва устодони бегуноҳ бо хушҳолие, сухангӯи ҳаракати терористӣ шарм накарда, изҳор доштааст, ки ҳамлаи мазкур посух ба як амалиёти ҳарбии ҳарбиёни Покистон дар Вазиристони шимолии Покистон алайҳи Толибон мебошад. Аҷаб “қаҳрамонию ҷавонмардие”! Чаро ин иблисзодагон маҳз кӯдакони беҳимояву бепаноҳро ҳадафи ҳамла қарор доданд? Гуноҳи ин кӯдакони маъсум дар кашмакашию мухолифатҳои сиёсӣ чист? Оё ин ҷаллодон худ аз модар ба дунё наомада бошанд ва ё фарзанд надошта бошанд? Ҳарчӣ ҳам бошад, ин ҳодисаи нангин ва даҳшатнок бояд тамоми аҳли тараққихоҳи ҷаҳонро, новобаста аз дину мазҳаб, андеша, сохти давлатдорӣ алайҳи ин қувваҳои аҳриманӣ муттаҳид созад, то якҷо ин решаи зулму фасодро решакан намоем. 
Боварии комил аст, ки ин сабақи талх боиси на ҷудоӣ ва ихтилоф миёни халқиятҳои гуногунмиллату гуногунмазҳаби ҷаҳон, балки муттаҳидии ҳар инсони соҳибдилу имон мегардад ва қувваҳои сиёҳкори байналмилалӣ дар ҳеҷ куҷо дастгирӣ нахоҳанд ёфт. Рӯҳи қурбониёни бегуноҳ ва садҳо ҳазор нафар қурбониёни дигар онҳоро дунболагир хоҳад буд.
Бигузор чунин рафтори разилона барои он ҷавонони тоҷик, ки ба кӯи гумроҳӣ рафта, ба ҳаракату гурӯҳҳои ситезаҷӯ, бахусус, дар сафҳои давлати ба ном исломии Ироқу Сурия меҷанганд, сабақ гардад. Онҳо бояд дарк созанд, ки ҷони ҷавони худро баҳри манфиатҳои кадом як гурӯҳу ашхоси бадният ва кинаҷӯ беҳуда қурбон месозанд.  
Онҳо дар назди виҷдони худ бояд иқрор шаванд, ки ният ва амалашон ҷавонмардӣ набуда, имрӯзу оянда ва дар давоми таърих ҳамеша аз ҷониби аҳли башар маҳкум мегардад.
Вале баргаштан аз роҳи бад ҳеҷ вақт дер нест ва бозгашти онҳо ба ҳаёти осоишта, ки дар асл боиси як бори дигар туҳфа намудани олами хушбахтӣ ба волидайн ва фарзандонашон мегардад, бузургтарин кор дар ҳаёти он ҷавонони роҳгумкарда мебошад. 
Иттифоқи ҷавонони Тоҷикистон, ҳамчун ташкилоти муттаҳидкунандаи ҷавонони кишвар дар ҳама маврид амалҳои мудҳиши террористиро маҳкум намуда, неруи созандаи ҷавононро баҳри тинҷию суботи Ватан ва тарбияи ҷавонону наврасон дар руҳияи эҳтиром ба қонун ва муқаддасоти миллӣ равона месозад.