Мизи мудаввар бахшида ба зодрӯзи Абдураҳмони Ҷомӣ

Май 14, 2014 11:53

Душанбе, 14.05.2014. (АМИТ «Ховар, Анна Мошенко). – Дар ҳошияи Ҳафтаи филология 13 май дар Донишгоҳи славянии Русияю Тоҷикистон бахшида ба 600 – солагии зодрӯзи классики адабиёти форсу тоҷик Абдураҳмони Ҷомӣ мизи мудаввар баргузор гардид.Декани факултаи филология Рустам Салимов зимни сарсуханаш зикр намуд, ки Абдураҳмони Ҷомӣ чун Абулқосим Фирдавсӣ, Абӯабдулло Рӯдакӣ, Умари Хайём, Ҳофиз ва Саъдии Шерозӣ аз ҷумлаи шоирони бузургест, ки онҳоро метавон ба таври ҳаққонӣ шоирони тамоми башарият донист. Вақтҳои охир дар кишвар ба адабиёти классикӣ таваҷҷуҳи хосса зоҳир мешавад, илова намуд Рустам Салимов.Сипас омӯзгори донишгоҳ Леонид Чигрин дар мавзӯи «Абдураҳмони Ҷомӣ — сарвари маънавии илму адабиёти Мовароуннаҳр ва Афғонистон дар қарни ХУ» маърӯза кард. «Ҷомӣ шогирдони зиёде дошт, ки Алишер Навоии бузург низ аз ҷумлаи онҳост. Меъморон, олимон, нависандагони бисёр кишварҳои дигар меҳмони ӯ мешуданд. Абдураҳмони Ҷомӣ муборизи зидди беадолатии мансабдорон ва ҷонибдори коҳиш додани андозҳои мардуми оддӣ буд», гуфт маърӯзачӣ.

Май 14, 2014 11:53

Хабарҳои дигари ин бахш

Имрӯз дар Тоҷикистон ҳаво абрнок шуда, борон меборад
«ТОҶИКИСТОН — ВАТАНИ АЗИЗИ МАН». Моҳи апрел даври якуми озмуни ҷумҳуриявӣ оғоз меёбад
КИШТИ БАҲОРӢ. Маъсар зироати пурқимати равғандеҳ маҳсуб мешавад
ГУЛБАСТ — МАТОЕ БО САНЪАТИ НОДИР. Он воқеан ҳам либоси зебо ва миллӣ аст
«Ҳар як давлат, сарфи назар аз сатҳи рушди иқтисодӣ бояд дар ҳифзи криосфера саҳми фаъол гузорад», — бардошт аз конфронс дар Душанбе
21 МАРТ — РӮЗИ БАЙНАЛМИЛАЛИИ ҲИФЗИ ПИРЯҲО. Пиряхҳои Тоҷикистон манбаи бузурги оби дарёҳои Осиёи Марказӣ ба шумор мераванд
Имрӯз дар Тоҷикистон ҳавои тағйирёбанда пешгӯӣ мешавад
«ҲАМАҶО АНҶУМАНИ НАВРӮЗ АСТ». Аз 21 то 25 март дар шаҳру ноҳияҳои Хатлон барномаҳои идона доир мегарданд
Кордсозӣ чун рамзи маҳорати ҳунармандони тоҷик то имрӯз ҳифз гардидааст
Филмҳо ва шабакаҳои телевизионӣ – бе пардохти иловагӣ ва сарфи трафик
Имрӯз дар Тоҷикистон ҳавои абрнок пешгӯӣ мешавад
Наврӯз рамзи эҳёи табиат, фарҳанги миллӣ ва неруи созанда дар таҳкими сулҳи ҷаҳонӣ аст