Созишномаи ДМТ бо ДДБ оид ба таъсиси факултаи муштараки технологияҳои иттилоотӣ
Душанбе, 7.07.2015. (АМИТ «Ховар», Ситораи Боймурод).- Дар давраи ҳисоботӣ бо талош ва пайгириҳои раёсат Донишгоҳи миллии Тоҷикистон бо 31 муассисаи илмиву таълимии хориҷӣ қарордодҳои дуҷониба ба тасвиб расонд, — иброз дошт муовини аввали ректори Донишгоҳи миллии Тоҷикистон Абдусалом Миралиев имрӯз, 7 июл зимни нишасти матбуотӣ.
Гуфта мешавад, ки географияи ҳамкориҳои бурунмарзии донишгоҳ то рафт васеъ мегардад. Аз ҷумла, муассисаҳое, ки тоза бо ДМТ робита барқарор намудаанд, аз Русия, Беларус, Қирғизистон, Ҷумҳурии Корея ва Олмон мебошанд. Миёни созишномаҳои басташуда «Созишномаи байни Донишгоҳи миллии Тоҷикистон ва Донишгоҳи давлатии Беларус оид ба таъсиси факултаи муштараки технологияҳои иттилоотӣ»- ро метавон махсус зикр кард.
Мавриди зикр аст, ки Донишгоҳи миллии Тоҷикистон бо Донишгоҳи давлатии Беларус аз соли 2007 дар асоси созишномаи дуҷониба ҳамкории судманди илмию омӯзишӣ дорад ва таъсиси факултаи муштарак зинаи сифатан нави ҳамкорист. Ҳоло ДМТ бо 139 донишгоҳу муассисаи илмии кишварҳои хориҷӣ ҳамкории мутақобилаи судманд роҳандозӣ кардааст.








Имрӯз дар Тоҷикистон ҳаво абрнок шуда, борон меборад
«ТОҶИКИСТОН — ВАТАНИ АЗИЗИ МАН». Моҳи апрел даври якуми озмуни ҷумҳуриявӣ оғоз меёбад
КИШТИ БАҲОРӢ. Маъсар зироати пурқимати равғандеҳ маҳсуб мешавад
ГУЛБАСТ — МАТОЕ БО САНЪАТИ НОДИР. Он воқеан ҳам либоси зебо ва миллӣ аст
«Ҳар як давлат, сарфи назар аз сатҳи рушди иқтисодӣ бояд дар ҳифзи криосфера саҳми фаъол гузорад», — бардошт аз конфронс дар Душанбе
21 МАРТ — РӮЗИ БАЙНАЛМИЛАЛИИ ҲИФЗИ ПИРЯҲО. Пиряхҳои Тоҷикистон манбаи бузурги оби дарёҳои Осиёи Марказӣ ба шумор мераванд
Имрӯз дар Тоҷикистон ҳавои тағйирёбанда пешгӯӣ мешавад
«ҲАМАҶО АНҶУМАНИ НАВРӮЗ АСТ». Аз 21 то 25 март дар шаҳру ноҳияҳои Хатлон барномаҳои идона доир мегарданд
Кордсозӣ чун рамзи маҳорати ҳунармандони тоҷик то имрӯз ҳифз гардидааст
Филмҳо ва шабакаҳои телевизионӣ – бе пардохти иловагӣ ва сарфи трафик
Имрӯз дар Тоҷикистон ҳавои абрнок пешгӯӣ мешавад
Наврӯз рамзи эҳёи табиат, фарҳанги миллӣ ва неруи созанда дар таҳкими сулҳи ҷаҳонӣ аст






