Чеҳраи манфури ифротгароӣ
Душанбе, 12.01.2016. (АМИТ «Ховар»). -Дар замони муосир қувватгирии равияҳои хурофотию ифротгароӣ бо суръати баланд ҷараён дорад. Ин таҳдиди ҷиддӣ дар самти моил намудани ҷавонон ба чунин равияҳо буда, хатари ҷиддиеро дар роҳи суботу амният метавонад пеш оварад.
Ҷангии 20-солаи «Давлати исломӣ» дар шаҳри Раққаи Сурия дар назди омма модари 40-солаашро ба қатл расонд, ки сабаби он нақшаи фирор кардан аз «Давлати исломӣ» буд. Пас аз шунидани ин нақша писар модарро гўё дар бидъат айбдор мекунад.
Ин амал яке аз оқибатҳои даҳшатафкании ҳурофоту ифротгароӣ буда, ба таври фоҷиабор канда шудани риштаи ҳаёти як модар гашта, чеҳраи манфури хурофоту нодониро ба ҷомеаи ҷаҳонӣ бори дигар нишон дод.
Лозим ба ёдоварист, ки ҷангиёни ба ном «Давлати исломӣ» дар роҳи ба даст овардани мақсад ва васеъ намудани доираи фаъолияти худ раҳму шафқат ва эҳсоси инсониро аз даст додаанд. Оё ин нишонаи бадномкунии дини мубини ислом набуд, ки як нафар муъмин чунин рафторро нисбат ба модари худ, ки ўро ба воя расонидааст, раво дид? Куҷост нишонаҳои инсонӣ, куҷост рафоқат, самимият ва таҳаммулпазирие, ки дини мубини мо пайваста талқин мекунад?
Таърихи инсоният ҳодисаеро ёд надорад, ки модар тамоми ҳастии худро ба тифл бахшида, бо шири сафедаш ўро ба воя расонаду аз ҷониби фарзанди ҷигарбандаш ба қатл расонида шавад.
Ин амали нангину номардона бар зидди модар башорат аз гумроҳии мардум ва ҷаҳолату хурофот ва беқонунӣ дар як кишвари ҷангзада мебошад. Бо шунидани ин амали бераҳмонаву бешафқатӣ ва ғайриинсонӣ, ки дар як давлати исломӣ ва аз ҷониби ба ном мусулмон содир мешавад, метавон як хулоса намуд: Ифроту террор чеҳраи манфур дошта, ҳар ҷое, ки онҳо зуҳур ёбанд, ҷойи меҳру раҳму шафқат ва сабру таҳаммулро ҷаҳлу торикӣ ва ғазабу кибр фаро мегирад. Ин амали нопоки фарзанди нохалафро на танҳо ҷомеаи инсонӣ, балки Яздони пок низ намебахшад, зеро биҳишт зери қудуми модарон аст.
«Ҳар касе, ки модарро хор мекунад, хори ду дунё мешавад»
Муовини раиси Кумитаи
кор бо занон ва оилаи назди
Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон
Давлатзода Зулфия
Имрӯз ҷомеаи ҷаҳон Рӯзи ҷаҳонии баҳрҳоро таҷлил менамояд
ПУРСИДЕД, ҶАВОБ МЕДИҲЕМ. Ҳангоми интиқоли маблағ ба кортҳои шахсони ношинос ба чӣ бояд диққат дод?
РӮДАКӢ — ЧАРОҒИ МАЪРИФАТИ МИЛЛАТ. Одамушшуаро насли имрӯз ва фардоро ба омӯхтан ва некӣ кардан даъват намудааст
ШЕЪРИ РӮДАКӢ — ПАЁМИ ДОНИШУ ХИРАД ВА НАКӮКОРИЮ ҶАВОНМАРДӢ. Эҳдо ба Рӯзи Рӯдакӣ
«ҲУҶҶАТИ МИЛЛӢ БА НОМИ РӮДАКӢ БОЯД ГИРИФТ…». Ва ё ҳамзабону ҳаммиллати Устод Рӯдакӣ будан шарафи бузург аст
НАҚШ ВА МАҚОМИ УСТОД РӮДАКӢ. Андешаҳо дар ин мавзуъ
ПЕШВОИ МИЛЛАТ — МЕЪМОРИ ИСТИҚЛОЛИ ТОҶИКИСТОН. Мулоҳизаҳо дар ин маврид
21 СЕНТЯБР — РӮЗИ БАЙНАЛМИЛАЛИИ СУЛҲ. Бо ташаббуси Тоҷикистон «Даҳсолаи таҳкими сулҳ ба хотири наслҳои оянда» қабул гардид
ҲИФЗУ ТАЪМИНИ АМНИЯТИ ИТТИЛОТИИ КӮДАКОН ДАР ДУНЁИ РАҚАМӢ. Чӣ гуна амнияти иттилоотии онҳоро таъмин намоем?
ҒИЗОИ СОЛИМ. Хушкмеваҳои Тоҷикистон манбаи бойи витаминҳо, минералҳо, антиоксидантҳо ва нахҳои хӯрокворӣ мебошанд
ЗЕҲНИ СУНЪӢ. Истифодаи оқилонаи он барои рушди иқтисоди рақамии Тоҷикистон имконоти нав фароҳам меорад
«РАВАНДИ ОБИ ДУШАНБЕ». Барои Тоҷикистон ин дастоварди дипломатӣ ва масъулияти бузург аст
