М. Асозода: «Роҳбари давлати мо бори дигар нишон дод, ки мо мардуми тамаддунофар ҳастем»
Душанбе, 20.03.2016. (АМИТ «Ховар»).—«Иди Наврӯз ҷашнест, ки дилҳоро наздик мекунад. Мардумони минтақаҳое, ки Наврӯзро мепарастанду ҷашн мегиранд, бо дилҳои худ ба ин ҷо омаданд. Дилҳои худро кушода доданд. Ҳар баромаде, ки мо шунидем, аз дил буд, ҳар сухане, ки гуфтанд аз дил садо дод», — яке аз зиёии мамлакат Мӯсо Асозода андешаашро чунин баён намуд.
Вай афзуд, ки мардумони наврӯзофар, мардумони ориёинажод, мардумоне, ки тамаддуни волои тоҷикӣ, форсӣ-ориёиро ба мардумони дигар пешниҳод кардаанд, онҳо тавонистанд дар ҷумлаи ана ҳамин мардуми Тоҷикистон, дар симои Ҷашни Наврӯз, ки дар ҳақиқат, як ҷузъи хотираи тобноки маънавии одамон мебошад, наслҳоро ба ҳам пайванд дода, робитаҳои дӯстӣ ва муносибатҳои ҳамёриву ҳамкориро боз ҳам қавӣ гардонанд.
«Роҳбари давлати мо бори дигар нишон доданд, ки мо мардуми тамаддунофар ҳастем. Мардуме ҳастем, ки дар асри 6-и пеш аз мелод тамадуни худро ба Аврупо шомил кардем ва гуфтем, ки мо тамадунофар ҳастем. Имрӯз Тоҷикистони азизи мо бо Ҳамоиши байналмилалии адибони ҳавзаи Наврӯз бори дигар нишон дод, ки мо наврӯзофару наврӯзнигоҳдор ҳастем ва шукӯҳи Наврӯзро сол то сол боло мебардорем»,-тазаккур дод Мӯсо Асозода.








Имрӯз дар шаҳри Душанбе ҳавои тағйирёбанда пешгӯӣ мешавад
Дар қаламрави Тоҷикистон заминларза ба амал омад
Муколамаи чоруми минтақавӣ оид ба иқтисоди даврӣ дар Осиёи Марказӣ баргузор гардид
Дар шаҳри Душанбе ҷашни Меҳргон таҷлил мегардад
Дар Тоҷикистон ҷамъоварии меваи анор оғоз гардидааст
Дар Академияи идоракунии давлатӣ даври шаҳрии озмуни «Беҳтарин хизматчии давлатӣ аз ҳисоби занон» доир шуд
Тоҷикистон ва Кувайт ҳамкориро дар арсаҳои фанновариҳои иттилоотӣ ва фарҳанг баррасӣ намуданд






