«Сад пушаймонӣ аз Сурия». Барои пешгирии ҷавонон аз ҷинояткорӣ амалҳои дастаҷамъона заруранд

ДУШАНБЕ, 31.12.2016 /АМИТ «Ховар»/. Муовини сардори Раёсати кадрҳо ва кор бо ҳайати шахсӣ, полковники милитсия Хушбахт Шарифзода ва сардори шуъбаи Раёсати кадрҳо ва кор бо ҳайати шахсии Вазорати корҳои дохилии Ҷумҳурии Тоҷикистон, полковники милитсия Исмоил Салимов бо устодону донишҷӯён ва хонандагони литсеи Донишкадаи соҳибкорӣ ва хизмати Вазорати саноат ва технологияҳои нави Ҷумҳурии Тоҷикистон мулоқот намуданд.
Тавре ки аз донишкадаи номбурда ба АМИТ «Ховар» иттилоъ доданд, масъулини Вазорати корҳои дохилии Ҷумҳурии Тоҷикистон ба ҳозирин филми ҳуҷҷатии «Сад пушаймонӣ аз Сурия»-ро пешниҳод намуданд, ких еле омӯзанда буд.

Ин филми нимсоата дар бораи ҷавононе ба навор гирифта шудааст, ки аз ширкаташон дар ҷангҳои Сурия пушаймон шуда, бо кумаки ниҳодҳои давлатӣ ба Тоҷикистон баргаштаанд. (Дар акс).
Муовини ректори донишкада Баҳриддин Ҷабборов зикр намуд, ки хушбахтона, дар кори тарбияи ҷавонон масъулони сохторҳои қудратии мамлакат, аз ҷумла Вазорати корҳои дохилӣ ҳамеша кумаки худро дар самти тарбияи ҷавонон мерасонад. Таваҷҷуҳи махсуси Президенти мамлакат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон нисбат ба ҷавононро мо пайваста эҳсос менамоем. Натиҷаи ҳамин таваҷҷуҳи Сарвари давлат нисбат ба ҷавонон аст, ки бо ташаббуси он кас соли 2017- Соли ҷавонон эълон гардид.
Муовини сардори Раёсати кадрҳо ва кор бо ҳайати шахсии Вазорати корҳои дохилии Ҷумҳурии Тоҷикистон Хушбахт Шарифзода оид ба тадбирҳои амалӣ дар самти пешгирии қонунвайронкунӣ миёни ҷавонону наврасон изҳори андеша намуд.
«Имсол аз ҷониби донишҷӯёни муассисаҳои таҳсилоти олии касбӣ ва миёна 30 адад қонунвайронкунӣ ва ҷиноят ба қайд гирифта шуд. Новобаста аз он, ки ин нишондиҳанда нисбат ба соли сипаришуда кам аст, вале қаноатбахш нест. Гаравидани ҷавонон ба гурӯҳҳои ифротгаро низ ташвишовар боқӣ мемонад. Зарур аст, ки баҳри пешгирии ин амал дастаҷамъона кор барем»,-гуфт мавсуф.
Дар мулоқот таъкид шуд, ки ҷавонон ояндаи давлату миллат буда, ободӣ ва пешрафту тараққиёти кишвар аз онҳо вобаста аст. Онҳо бояд вақти таҳсили худро танҳо ба омӯхтани илму дониш сарф намуда, ба беҳудагардию шиносоӣ бо ашхоси тасодуфӣ роҳ надиҳанд.