Сокинони ноҳияи Сино Наврӯзи байналмилалиро бошукӯҳ таҷлил намуданд

ДУШАНБЕ, 21.03.2020. /АМИТ «Ховар»/. Имрӯз дар ноҳияи Синои шаҳри Душанбе бахшида ба таҷлили иди байналмилалии Наврӯз барномаи фарҳангӣ- фароғатии бошукӯҳи идона доир гардид. Дар барномаи мазкур сокинону меҳмонони ноҳия дар фазои озоду ороми Тоҷикистони соҳибистиқлол бо рӯҳияи баланди наврӯзӣ иштирок намуданд.

Хабарнигори АМИТ «Ховар» аз ин ҷашнгоҳ иттилоъ медиҳад, ки иштирокчиёни барномаи идонаро намояндагони Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон, Мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии шаҳри Душанбе ва ноҳияи Синои пойтахт шодбош гуфта, аз таърихи таҷлили ин иди аҷдодии тоҷикон  ёдовар шуданд.

Зикр гардид, ки бо шарофати соҳибистиқлол гардидани Тоҷикистон ва  ташаббуси Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат,  Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ  Раҳмон ҷашни Наврӯз бо тамоми арзишҳои суннатию инсонияш эҳё гардид, ки ин орзую армони ҳазорсолаи миллати тоҷик буд.

Соли 2009 иди Наврӯз аз ҷониби Кумитаи ҳифзи мероси фарҳангии ЮНЕСКО ба мероси башарии фарҳанги ғайримоддии ҷаҳонӣ дохил карда шуд. 19 феврали соли 2010 Маҷмааи умумии Созмони Милали Муттаҳид қатъномаеро қабул кард, ки тибқи он ҷашни Наврӯз бо тамоми арзишҳояш эҳё гардида, мақоми байналмилалиро гирифт ва ҷаҳонӣ шуд. Иди мазкур бо пешниҳоди якчанд мамлакатҳои ҳавзаи Наврӯз, ки дар садри он Ҷумҳурии Тоҷикистон меистад, ба ин созмони бонуфузи ҷаҳонӣ манзур гардид.

27 марти соли 2010 Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар нахустин таҷлили ҷашни байналмилалии Наврӯзи оламафрӯз дар шаҳри Теҳрон чунин баён доштанд: «Аз ҷониби Маҷмааи умумии Созмони Милали Муттаҳид ба ҳайси ҷашни ҷаҳонӣ пазируфта шудани Наврӯз гувоҳи он аст, ки ҳанӯз дар замони қадимтарин ниёгони мо бо холисии ният ва ормони олӣ ҷашнеро падид оварда буданд, ки паёми ваҳдату муҳаббат, покию садоқат, зебоию нафосат ва бедорию заҳмат будааст»

Оид ба ҷашни аҷдодиву таъърихӣ будани Наврӯз аз устод Рӯдакӣ сар карда, то Фирдавсию Унсурӣ, Манучеҳрию  Фаррухӣ ва дигар шоирони давраҳои Сомониёну Ғазнавиён ва ҳатто дар давраи Салҷуқиёну дигар подшоҳони турктабор дар қасидаҳояшон  сухан гуфтаанд. Ҳатто ин ҷашн то ибтидои асри 20 давлатию дарборӣ низ будааст.

Дар «Ёддошҳо»-и Садриддин Айнӣ  гуфта мешавад, ки «Амири Бухоро бисёр ҳавасманд буд, то чунин ҷашн барпо кунад. Он ҳафтаҳо давом мекард, паҳлавонон аз атроф меомаданд, бозиҳои гӯштингирӣ, мусобиқоти давидан, пойга ва хурӯсҷангу монанди инҳо барпо мекарданд».

Ёдовар мешавем, ки дастаи сарояндагони Филармонияи давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон ба номи Акашариф Ҷӯраев бо суруду таронаҳои дилнишини наврӯзӣ хотири иштирокдорони базми наврӯзиро болида намуданд.