МАСЛИҲАТИ МУТАХАССИС. Истеъмоли занбурӯғ раванди пиршавиро ба таъхир андохта, ба ҷавону зебо мондан мусоидат менамояд
ДУШАНБЕ, 09.03.2025. /АМИТ «Ховар»/. Занбурӯғ таъму бӯи хуш ва моддаҳои серғизо — витаминҳои А, В, Д, РР, С дошта, аз ин рӯ чун маҳсулоти хӯрокворӣ маъмул гардидааст. Инчунин дар таркиби он пайвастҳои фосфор, сулфур, калий, хлор, руҳ, мис, хром, оҳан ва дигар микроэлементҳо мавҷуд буда, аз 2,8 то 5 фоиз сафедаҳои зудҳазм дорад. Маҳз барои ҳамин онро «гӯшти ҷангалӣ» ё «гӯшти растанӣ» меноманд.
Яке аз сабабҳое, ки занбурӯғро бояд бештар истеъмол кард, он аст, ки занбурӯғ дорои полиаминҳо, яъне моддаҳое мебошад, ки боиси дарозумрии инсон мегарданд. Тавре ташхису таҳқиқот нишон додаанд, дар ҷисми нафарони дарозумр миқдори зиёди полиаминҳо вуҷуд дорад.
Занбурӯғҳо ба таври гетеротрофӣ, яъне аз ҳисоби моддаҳои органикии бофтаҳои растанию ҳайвонот ғизо мегиранд. Моддаҳои равғани липоидҳо ва фосфоридҳои таркиби он зудҳазм мебошанд. Қанди таркиби занбурӯғ (глюкоза) онро серғизо ва ширин менамояд. Барои инсон таомҳои занбурӯғӣ фоидаи калон доранд. Аммо шахсоне, ки ба касалии ҷигар ва меъдаю рӯда гирифторанд, бояд аз истеъмоли таомҳои занбурӯғӣ худдорӣ намоянд.
Дар асари Абӯалӣ ибни Сино «Ал-Қонун» дар бораи занбурӯғ ҳамчун ғизо ва воситаи табобат маълумоти зиёди муҳим оварда шудааст.
Тибқи таҳқиқоти мутахассисон, занбурӯғ ғадуди шириро пешгирӣ менамояд. Дар таркиби тамоми намудҳои занбурӯғ сафеда ва антиоксидантҳои зиёде мавҷуд ҳастанд, ки системаи муҳофизатии организмро пурқувват мегардонанд. Занбурӯғ раванди пиршавии организмро ба таъхир андохта, ба ҷавону зебо мондани шахс мусоидат менамояд. Ба ғайр аз ин, дар таркиби занбурӯғ витамини D мавҷуд мебошад, ки дар айёми тирамоҳ ва зимистон барои организми инсон муфид мебошад.
Дар таркиби занбурӯғҳо витамини D мавҷуд аст, ки мубодилаи калсий ва фосфорро дар бадани инсон танзим намуда, инчунин ба системаи масуният таъсири мусбат мерасонад. Ин витамин махсусан дар давраи тирамоҳу зимистон намерасад.
Нахи дар занбурӯғ мавҷудбуда ба нигоҳ доштани меъёри қанди хун мусоидат намуда, хатари инкишофи диабети навъи дуюмро коҳиш медиҳад.
Дар ҷаҳон якуним миллион намуди занбурӯғ мавҷуд мебошад. Онҳо дар ҳамаи минтақаҳои Замин ҷойгиранд ва дар ҷойҳои хеле намнок мерӯянд. Ҳангоми истеъмоли занбурӯғ одамоне, ки дар бораи навъҳои он маълумоти кофӣ надоранд, бояд бештар эҳтиёткор бошанд. Зеро сатҳи заҳролудшавӣ аз баъзе намудҳои занбурӯғҳо баланд аст.
Таҳияи Зарангези ЛАТИФ,
АМИТ «Ховар»
АКС аз манбаъҳои боз








АЗ СЕ ЯК ҲИССАИ УМРИ ИНСОН ДАР ҶОИ КОР МЕГУЗАРАД. Ва ё ба кормандон муҳайё намудани шароити хуби меҳнат зарур аст
АВВАЛ ҲУВИЯТИ МИЛЛӢ, БАЪДАН ҲУВИЯТИ ДИНӢ. Тоҷик касест, ки худро вориси тамаддуни ниёгон медонад
ТАНИ СОЛИМ МАҲСУЛИ АҚЛИ СОЛИМ АСТ. Ва ё чаро баъзе доруҳо ба саломатии инсон зарари ҷиддӣ мерасонанд?
«МАН АВВАЛ ТОҶИКАМ, БАЪД МУСАЛМОН!». Миллатдӯстӣ шарти асосии муқовимат ба таҳдидҳои мафкуравӣ аст
ИМРӮЗ — РӮЗИ КОРМАНДОНИ МАҚОМОТИ НАЗОРАТИ ДАВЛАТИИ МОЛИЯВӢ ВА МУБОРИЗА БО КОРРУПСИЯ. Аз таъсиси Агентии назорати давлатии молиявӣ ва мубориза бо коррупсия 19 сол пур шуд
Баҳодур Шерализода: «Қабули Қатъномаи ЮНЕП дар пешбурди дипломатияи муҳити зисти Тоҷикистон нақши назаррас дорад»
Таҳкими худшиносии ҷавонон тавассути тарғиби фарҳангу тамаддун ва таърихи пурғановати миллӣ амали омӯзанда аст
ПАСТ КАРДАНИ ХАВФИ ОФАТҲОИ ТАБИӢ. Соли 2025 аъзои 174 хоҷагӣ ба ҷойҳои бехатар кӯчонида шуданд
Ифлосшавии ҳавои атмосферӣ ба саломатии инсон чӣ таъсир мерасонад?
ТОҶИКИЯТ — ЗАМИНАИ ХУДШИНОСӢ. Он шаҳрвандонро ба эҳтироми ҳуқуқҳои фитрӣ даъват менамояд
ТАШАББУСҲОИ ТОҶИКИСТОН ДАР СОҲАИ ОБУ ИҚЛИМ. Аз соли 1940 то соли 2017 — дар ҳар даҳсола аз +0,1 то +0,2 дараҷа ҳарорати ҳаво баланд шудааст
«ТОҶИКИСТОН-ВАТАНИ АЗИЗИ МАН». Барои баргузории озмуни ҷумҳуриявӣ беш аз ҳашт миллион сомонӣ ҷудо мегардад






