Касе моро дар Ватани бегона интизор неcт

Душанбе, 27.06.2015.(АМИТ «Ховар», Муроди Мурод).-Тавре ки ба ҳамагон маълум аст, воқеаҳои мудҳиши соли 1992 оқибатҳои нохуш доштанд. Бар асари муқовимати сиёсӣ, ки баъдан ба ҷанг мубаддал гашт, садҳо нафар шаҳрвандони бегуноҳ кушта шуданд. Қисмате бо амри тақдир ҳамчун гуреза ба давлати ҳамсоя — Афғонистон рафтанд. Саодат Иброҳимова, сокини ноҳияи Бохтар он солҳои мудҳиш якҷоя бо аҳли оилаи худ ба вилояти Мазори Шарифи Афғонистон рафт. Ба  гуфти  Саодат шароит дар бошишгоҳи онҳо хеле вазнин буд. 

«Аз рӯзи аввале, ки ба Афғонистон рафтам, ҳама вақт дар фикри бозгашт будам. Хушбахтона, бо дастгирии Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон мо гурезагон ба Ватан баргаштем»,- мегӯяд Саодат.

Ба гуфти ҳамсуҳбатамон  модараш дар хоки бегона фавтид ва ӯро дар ҳамон ҷо ба хок супурданд. Ва ин албатта, аламовар аст, ки бо айби бадхоҳон ва  сиёсатмадорони беандешаи мухолифин  ҳазорон нафар ҷон бохтанд.

Алҳол Саодат ҳаёти осоишта дошта, ду фарзанди худро тарбия мекунад ва мунтазам ба онҳо мегӯяд:  «Ватани худро дўст доред. Касе моро дар ватани бегона интизор нест ва ғами моро намехӯрад. Мо танҳо дар ватани аҷдодӣ-Тоҷикистони азиз худро осудаю ором ҳис карда метавонем. Аз ин рӯ зарур аст, ки ба қадри неъматҳои кишвари биҳиштосоямон расем».