НАВРӮЗ-БРЕНДИ МИЛЛИИ САЙЁҲӢ. Сайёҳони хориҷӣ дар ин рӯзҳо бо таърих, фарҳанг ва расму оинҳои халқи тоҷик бештар шинос мегарданд
ДУШАНБЕ, 21.03.2026. /АМИТ «Ховар»/. Дар таърихи фарҳанги халқи тоҷик ҳеҷ анъана ва расму ойине чун ҷашни фархундаи Наврӯз азизу арҷманд ва куҳантар нест. Дар даврони соҳибистиқлолӣ, бахусус дар чанд соли охир ин ҷашни миллии мардуми тоҷик бо хусусияти хоси худ ба яке аз брендҳои муҳими сайёҳӣ табдил ёфтааст.
Дар Тоҷикистон барои ҷалби таваҷҷуҳи ҷомеаи ҷаҳонӣ ба мероси бойи таърихию фарҳангии миллати тоҷик ин иди байналмилалӣ дар сатҳи баланд таҷлил мегардад. Дар доираи он сайёҳони хориҷӣ бо таърих, фарҳанг ва расму оинҳои халқи тоҷик бештар шинос мегарданд.
Дар ин замина дар Ҷумҳурии Тоҷикистон тарғиби арзишҳои созандаи Ҷашни байналмилалии Наврӯз, фарҳангу таърихи миллати тоҷик, баргузории фестивали ҳунарҳои мардумӣ, ойину бозиҳои наврӯзӣ, пухтани таомҳо ва намоиши либоси миллӣ аз ҷумлаи имконоте мебошанд, ки Наврӯзро ҳамчун бренди миллии сайёҳӣ муаррифӣ менамоянд.
Ҷашни байналмилалии Наврӯз яке аз маросими писандидаи ҷаҳониён буда, бо сифатҳои башардӯстонааш аз ҷониби ҷомеаи ҷаҳонӣ ҳамчун дастоварди камназири фарҳанги умумиинсонӣ пазируфта шудааст. Он бо хусусияти писандидааш, ки некию накукорӣ, хуррамию хушҳолӣ, шодмонию нишот ва саодату пирӯзиро талқин мекунад, машҳури олам аст.
Ойину суннатҳои наврӯзӣ манзалату арзиши Наврӯзи бостониро дучанд намуда, ҷилои тоза мебахшанд. Ин оину суннатҳо ифодагари тамоми паҳлуҳои ҳаёту зиндагии мардуми мо маҳсуб мешаванд. Ҳамоишҳои фарҳангию фароғатӣ ва варзишии марбут ба Наврӯз дар баробари ҳамоишҳои мухталифи ҷаҳонӣ, ки ҳамасола миллионҳо сайёҳон дар онҳо иштирок менамоянд, метавонанд заминаи хуби рушди сайёҳӣ дар мамлакат бошанд.
Ба Тоҷикистон низ сайёҳони хориҷӣ зиёд меоянд, хусусан дар Ҷашни байналмилалии Наврӯз, ки дар доираи он ҳамоишҳои байналмилалӣ ташкил мегарданд.
Соли 2025 ба Тоҷикистон 1 миллиону 784,4 ҳазор сайёҳ ворид гардид. Аз ин шумора 1 миллиону 634,5 ҳазор нафар ба давлатҳои Иттиҳоди Давлатҳои Мустақил ва 149,9 ҳазор нафар ба давлатҳои хориҷи дур рост меояд.
Сайёҳон дар Наврӯз ва дигар ҷашнҳои миллии мо аз хӯрокҳои миллии тоҷикон тановул намуда, бо анъанаҳои миллати тоҷик шинос мегарданд, дар баробари ин аз маҳсули даст ва армуғонҳои ҳунармандони тоҷик харидорӣ менамоянд, ки ба пешрафти соҳаи сайёҳии мамлакат мусоидат менамояд.
Бо назардошти ин ширкатҳои сайёҳии ватаниро мебояд дар мавриди ташкили хатсайрҳои туристии идона дар мавсими баргузории ҳамоишҳо бахшида ба Наврӯз тадбирҳои амалӣ андешанд.
Дар ин замина коршиносони соҳаи сайёҳӣ иброз медоранд, ки барои пешниҳоди Наврӯз ҳамчун бренди миллии сайёҳӣ дар бозори гардишгарии ҷаҳонӣ зарурати барномарезии ягонаи умумимиллии таҷлил аз Наврӯз дар тамоми гӯшаву канори мамлакат ба миён омадааст. Зеро Наврӯз дар баробари дигар ҷашну маросими миллии мардуми тоҷик пули устувори робитаҳои фарҳангӣ ва ҳамкорӣ байни халқу миллатҳои сайёра мебошад.
Коршиносони соҳа бар он назаранд, ки Наврӯз бо арзишҳои рушди устувор тавъам аст, зеро он паёми тозагӣ, эҳёи табиат ва эҳтиром ба муҳити зистро таблиғ менамояд. Ин ҷашнро метавон ҳамчун бренди «сабз» барои муаррифии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар арсаи байналмилалӣ истифода бурд, зеро идеяҳои экологӣ ва муносибати эҳтиёткорона бо табиатро ташвиқ менамояд.
Ҳамин тариқ, Наврӯз на танҳо иди қадимӣ, балки василаи тавонои муаррифии фарҳанг, рушди сайёҳӣ, тақвияти иқтисоди миллӣ ва пешбурди сиёсати хориҷии Ҷумҳурии Тоҷикистон ба ҳисоб меравад. Бо роҳнамоиҳои Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ин ҷашн ҳамчун рамзи ифтихор ва ҳувияти миллӣ мавқеи устувор пайдо намуда, дар ташаккули бренди миллии Ҷумҳурии Тоҷикистон нақши муҳим мебозад.
Моҳинави НАВРӮЗ,
АМИТ «Ховар»
АКС: шуъбаи рушди сайёҳии Мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии шаҳри Душанбе








ДИПЛОМАТИЯИ СУЛҲОФАРИНИИ ТОҶИКИСТОН: АЗ ТАҶРИБАИ МИЛЛӢ ТО ТАШАББУСИ ГЛОБАЛӢ. Андешаҳо дар ин мавзуъ
Барои кормандони сохторҳои пойтахт ба мавзеъҳои сайёҳии Балҷувон ва Ховалинг хатсайр ташкил гардид
ИСТИҚЛОЛИ ДАВЛАТӢ — ПИРӮЗИИ ТАЪРИХИИ МИЛЛАТИ ТОҶИК. Андешаҳо дар мавриди соҳибистиқлолии Тоҷикистон
ТАВСИЯҲОИ МУФИД. Доир ба аҳамият ва тарзи тайёр намудани шарбату консерваҳо барои фасли зимистон
Дар шаш моҳ беш аз 199 ҳазор сайёҳ маконҳои таърихӣ-фарҳангии шаҳри Кӯлобро тамошо намуданд
Арзиши байналмилалии металлургияи миллӣ ва рушди истеҳсоли металлҳои сиёҳ дар Тоҷикистон
АДАБИЁТ ВА ВОҚЕИЯТИ ҲАЁТ
Масири дӯстӣ: Марҳилаи нави таърихӣ дар муносибатҳои Тоҷикистон ва Муғулистон
САФАРИ ТАЪРИХӢ БА ҚАЛБИ ОСИЁ. Ва ё чаро Муғулистон барои Тоҷикистон муҳим аст?
Аз водии Рашт то Искандаркӯл: мақомоти шаҳри Душанбе бо ташкили хатсайрҳои сайёҳӣ рушди сайёҳии дохилиро тақвият мебахшад
Чаро дар тобистон нӯшидани оби зиёд зарур аст?






