Таваҷҷўҳи сайёҳони хориҷӣ меафзояд

Душанбе, 28 август. ( АМИТ «Ховар»,  Назир Назиров).- Солҳои охир мамнўъгоҳи давлатии табиии «Зоркул», воқеъ дар ноҳияи Мурғоб таваҷҷўҳи сайёҳон ва шикорчиёни хориҷиро беш аз пеш ба худ ҷалб менамояд. Ин бесабаб нест. Зеро воҳаю манзараҳои табиии нотакрор ва олами ҳайвоноту набототи нодири ин ҷо ба кас ҳаловату фараҳ мебарад. Мамнўгоҳи давлатӣ аз ҷумлаи муассисаҳои давлатии ҳудудҳои табиии махсус муҳофизатшавандаи буда, дар баландии зиёда аз 4000 м аз сатҳи баҳр қарор дорад ва масоҳати умумии он 87 ҳазору 700 гектар буда, аз он 10 ҳазор гектарашро кўлҳо ташкил медиҳанд. Вазифаҳои асосии мамнўъгоҳ аз ҳифзи гуногунии биологӣ бо роҳи нигоҳ доштани тамоми комплекси табиии мамнўъгоҳ, пешбурди мониторинги биологӣ, гузаронидани тадқиқоти илмӣ иборат мебошад. — Олами ҳайвоноти мамнўъгоҳ, — мегўяд сардори мамнўъгоҳ Шоназар Гулаёзов, гуногун ва рангин аст. Дар ин ҷо намудҳои мухталифи ҳайвоноти ваҳшӣ — паланги барфӣ, хирси бўр, гусфанди Марко Поло, бузи кўҳии сибирӣ, сияҳгўш, саги обӣ, харгўш, суғури сурхи думдароз, гург, рўбоҳро вохўрдан мумкин аст, ки сукунати доимӣ ва кўчӣ доранд. Паланги барфӣ, хирси бўр, гурги сурх ва гўсфанди Марко Поло ба Китоби Сурхи Тоҷикистон дохил карда шудаанд. Яке аз намудҳои нодири паррандагон ин ғози ҳиндӣ мебошад, ки барои тухмгузорӣ ба ин мавзеъ парида меояд.