«Маҷмааи Ориёно»: «Ифтихор ба миллати боҳашамати Тоҷикистон, ки шахси бошараф, пурғурур ва босипос Пешвои ӯст»

Душанбе, 12.12.2015 (АМИТ «Ховар»). — Асадулоҳ Ваҳоҷ — раиси «Маҷмааи Ориёно»  — кумитаи муҳоҷирини афғон дар Тоҷикистон ба АМИТ  «Ховар» иттилоъ дод, ки ба муносибати қабул шудани Қонун дар бораи «Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ — Пешвои миллат» «Маҷмааи Ориёно»  муроҷиатнома қабул намуд. Дар муроҷиатнома, аз ҷумла омадааст: «Маҷмааи Ориёно» ва гурезаҳои афғон дар Тоҷикистон хабари интихоб шудани роҳбари маҳбуб ва гиромиқадри тоҷикони ҷаҳон Эмомалӣ Раҳмонро ба ҳайси Пешвои миллат — қоиди миллӣ ба сурати қотеъ ва ҳамаҷониба пештибонӣ менамоянд. Дар ҳақиқат Эмомалӣ Раҳмон ҳаёти пурбаҳои худро на танҳо ба халқи Тоҷикистон, балки ба аҳли ҷаҳон, пешрафт, тараққиёт ва шукуфоии Тоҷикистон вақф намудаанд. Бахусус дар давоми даврони роҳбариашон дар душвортарин шароит ба миллати мазлум ва ранҷидаи Афғонистон кумакҳои моддӣ ва маънавӣ намуда, аз минбарҳои баланди ҷаҳонӣ садои миллати ранҷидаи афғон, ҳимояву пуштибонии ҳукумат ва давлати хешро ба иттилои ҷаҳониён расонидааст. Дар давоми зиёда аз 20 сол гурезагони афғон бинобар зулм ва истибдоди туфангсолорони гурӯҳҳои террористӣ, набудани амнияти хеш ва аҳли хонадонашон ба Тоҷикистон, ки ба ҳайси ватани дуюми хеш медонанд,  меоянд. Бо оғӯши кушода ва ҷабини бози ҳамсояи нек, ҳамнажод, ҳамфарҳанг ва ҳамзабони хеш истиқбол мешаванд, ки ин худ нишон аз дилсӯзӣ, меҳрубонӣ, ғамхорӣ ва ҳимояи ҳамаҷонибаи миллати қаҳрамони тоҷик, ҳукумат, давлат ва шахси Ҷаноби Олӣ Эмомалӣ Раҳмон — Сарвари Тоҷикистон ва роҳбари маҳбубу гиромии мо аст.
Миллати тоҷик дар давраҳои мухталифи таърих собит намудааст, ки ҳамеша поси садоқат, хидмат, вафодорӣ, муҳаббат ва покии ҳар шахс, ҳар миллату ҳар давлатро медонад, ба он арҷ мегузорад ва ҳаргиз фаромӯш намекунад. Қабул шудани Қонуни Пешвои миллат исботи гуфтаҳои мост.
Мо, гурезаҳои афғон дар Тоҷикистон ин ифтихори миллиро ба миллати қаҳрамони Тоҷикистон, ҳукумат, давлат ва шахси Ҷаноби Олӣ Эмомалӣ Раҳмон аз самими қалб табрик арз менамоем, барояшон сиҳату саломатӣ, умри дароз, хушбахтӣ ва комёбиҳои ду ҷаҳонро аз боргоҳи худованд орзумандем. 
Ифтихор ба миллати боҳашамати Тоҷикистон, ки шахси бошараф, пурғурур ва босипос Пешвои онҳост. 
Мустаҳкам бод дӯстӣ ва бародарӣ байни ду ҳамсояи нек, бародар ва ҳамнажод — Тоҷикистону Афғонистон».