«ШОИР МУҶАССАМАИ ХУДРО ГУЗОШТААСТ». Камол Насрулло дар марсияи худ дар сӯгвории Гулназар чунин навиштааст
ДУШАНБЕ, 17.08.2020/АМИТ «Ховар»/. «Ба шоирони бузург одатан муҷассамаҳо мегузоранд. Аммо шоири асил ва тавоно тандеси худро худ мегузорад», — нигоштааст Камол Насрулло дар марсияе, ки дар сӯгвории Гулназар Келди навиштааст.
Тавре хабар додем, 13 август дар Душанбе баъди бемории кӯтоҳ Шоири халқии Тоҷикистон, дорандаи Ҷоизаи давлатии ба номи Абӯабдулло Рӯдакӣ, муаллифи матни Суруди миллии Тоҷикистон Гулназар Келдӣ дар синни 75-солагӣ аз олам даргузашт. Худи ҳамон рӯз ҷасади шоири маҳбуби халқ дар оромгоҳи Лучоб, дар канори мадфани дигар бузургони адабиёт ва илму фарҳанги Тоҷикистон ба хок супорида шуд.
Дар марсияе, ки Шоири халқии Тоҷикистон Камол Насрулло дар сӯгвории Гулназар навиштааст ва он 15 август дар шабакаҳои иҷтимоӣ дарҷ гардид, омадааст:
«Устод Гулназар тандес ва муҷассамаи бегазанди худро дар сухан гузоштааст ва худ ҳам эълом доштааст, ки ин тандес Ватан аст, Ватане, ки ӯ дар саросари ашъораш самимонаву шоирона сутудааст:
Ин Ватан ҳайкали мо хоҳад буд,
Зиндатар аз дили мо хоҳад буд.
Ҳадди охир, ки ба номаш бирасем,
Боз ҳам аввали мо хоҳад буд».
Яъне, бино бо навиштаи Камол Насрулло, «ӯ (Гулназар.- тавз. АМИТ «Ховар») мӯътакид аст, ки ӯро ҳамин ду мафҳум зинда медорад: сухан ва Ватан, зеро Ватани ӯ дар сухан ва сухани ӯ дар Ватан решаҳои абадӣ ёфтаанд».
«Дар ҳарфу ҳиҷош меҳри Меҳан,
Бар фатҳи башорати башар рафт…»,
-мехонем дар марсияи Камол Насрулло.
Камол Насрулло иброз намудааст, ки шеъре дорад дар васфи Гулназар бо номи «Гулназари гулназар», ки онро панҷ сол пеш дар таҷлили ҷашни ҳафтодсолагии шоири шаҳир навиштаву дар базми шеър, дар маркази ноҳияи Айнӣ, қироат карда будааст.
«Мехостам онро дар рӯзҳои базми 75-солагишон дар ҳафтавори «Адабиёт ва санъат» ба чоп супорам ва дар базми шеърашон қироат бикунам. Ҳеҷ гумон надоштам, ки ин шеър дар рӯзҳои гарони мотамашон ба нашр мерасад», — навиштааст Камол Насрулло.
Дар ҳамин шеър ҳам ишора ба он аст, ки тамоми ашъори устод Гулназар, ки ба мавзҳои гуногун бахшида шудааст, саршор аз муҳаббат ба ватани азизи худ Тоҷикистон аст:
Ҳарчи сухан гуфтаӣ, дарди Ватан гуфтаӣ,
Аз дилу ҷону ҷигар, Гулназари гулназар.
САЁҲАТРО АЗ ВАТАН ОҒОЗ МЕНАМОЕМ! Ёдгориҳои таърихию фарҳангии Хуттали Қадим аз ҷиҳати аҳамияти таърихӣ ҳамто надоранд
Гурӯҳи хабарнигорони Қирғизистон бо мақсади шиносоӣ бо дастовардҳои даврони истиқлол ва иштирок дар тантанаҳои наврӯзӣ ба Тоҷикистон ташриф овард
Эмомалӣ Раҳмон: Ҳифзи Наврӯз – ҳифзи ҳувият ва худшиносии миллати куҳанбунёду тамаддунсози тоҷик мебошад
Эмомалӣ Раҳмон: Ҳамчун ворисони аслии тамаддуни ориёӣ суннатҳои наврӯзиро минбаъд низ пос дорем
КУЛОЛГАРӢ — РАМЗИ ФАРҲАНГИ МИЛЛӢ. Анъанаи истифодаи зарфҳои кулолӣ дар Наврӯз то имрӯз боқӣ мондааст
Эмомалӣ Раҳмон: Наврӯз моро ба некиву накукорӣ даъват мекунад
ГУЛҲОИ ВАТАН ДАР ЧАКАНИ МАН. Ин мероси пурарзиши ниёгон фарҳанг ва таърихи куҳани тоҷиконро инъикос менамояд
Эмомалӣ Раҳмон: Наврӯз ба ягон дину мазҳаб пойбанд нест
Эмомалӣ Раҳмон: Наврӯз яке аз куҳантарин ва пурмазмунтарин ҷашнҳои башарият мебошад
Президенти Тоҷикистон: «Ватани азизи худро сидқан дӯст дорем, ба таърих, забон, фарҳанг ва дигар арзишҳои миллӣ арҷ гузорем»
ИМРӮЗ — РӮЗИ УМУМИҶАҲОНИИ НАЗМ. Дар Тоҷикистон дар ин рӯз базмҳои наврӯзии шеъру суруд баргузор мешаванд
Сарвари давлат: «Ҷанбаи умдаи ҷашни Наврӯз дасти кумак дароз кардан ба ниёзмандон ва хурсанд кардани дили ятимон аст»
