ХОНАТАКОНӢ. Тоҷикон Наврӯзро бо тозасозии манзили зист ва поксозии қалб пешвоз мегиранд

ДУШАНБЕ, 19.03.2024. /АМИТ «Ховар»/. Наврӯз аз бузургтарин ва бостонитарин ҷашнҳои тоҷикон буда,  расму оин ва анъанаҳои махсусро доро мебошад. Яке аз анъанаҳои таърихии ин ҷашн, ки то ҳол мардум онро бо шавқ анҷом медиҳанд, тоза намудани атрофи манзил ва макони истиқоматӣ мебошад. Анъанаи деринаи тоза намудани гулгашту хиёбон, шинонидани ниҳолу гулҳо, хонатаконӣ ва шустушӯйи тамоми зарфу  либосҳои хонаро сокинон ҳамчун рамзи аз байн бурдани гарду ғубор ва ғаму андуҳи соли кӯҳна медонистанд.

Дар фасли баҳор ва арафаи ҷашни Наврӯз мардум тамоми ҷиҳози хонаҳояшонро берун бароварда, хонаро сафед намуда, кӯрпаву гилем ва дигар лавозимоти рӯзгорро шуста, афшонда, дар берун меовехтанд, то шуълаи Офтоб  онҳоро безарар гардонад. Барои мардуми тоҷик аз қадим то имрӯз ҷашни Наврӯз ҳамчун рамзи поккорӣ дониста мешавад. Ба ибораи занони солхӯрда, анҷом додани анъанаи халос шудан аз ифлосиву зарфҳои шикаставу кӯҳна- ин зиёд шудани файзу баракат ба хонадон мебошад.

Ҳамзамон дар айёми баҳор тамоми мардум ба ҳашар баромада, ҷӯй ва дарёҳоро аз ҳар гуна партовҳо тоза намуда, бехи дарахтонро нарм менамуданд, яъне то ҷашни Наврӯз омодагии ҷиддӣ медиданд.

Бояд гуфт, ки тозагӣ ба инсон ва амалҳои ӯ алоқамандӣ дошта, ҳамчун мафҳуми покӣ, тоза намудани муҳити зист аз ифлосиҳо, покии обу дигар сарватҳо, покии ашёи рӯзгор, манзили истиқоматӣ, либос ва кулли мавҷудоти олами ҳастӣ дониста мешавад. Тоҷикон аз қадим тозагиро риоя мекарданд, зеро тоза намудани муҳити атроф, пеш аз ҳама, таҳкими мубориза бар зидди бемориҳои сироятӣ, риояи гигиенаи шахсӣ ва тарғибу ташвиқи тарзи ҳаёти солим мебошад, ки аҷдодони мо аз қадим онро риоя менамуданд.

Мояи хушҳолӣ аст, ки дар Ватани мо ин  расму оин ва анъанаҳои неки ниёгон дубора эҳё ва тақвият меёбанд. Тавре Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ— Пешвои миллат, Президенти мамлакат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон изҳор намудаанд: «Воқеан, Наврӯз на танҳо оғози кори марди деҳқон, балки шуруъ гардидани ҳама гуна ташаббусҳои созанда ба хотири боз ҳам ободу пешрафта гардонидани сарзамини аҷдодӣ, тозаву озода намудани манзили зист, сарсабзу гулпӯш намудани хиёбону майдонҳо дар тамоми қаламрави мамлакат мебошад».

Чун идомаи анъанаи неки ниёгон имрӯзҳо сокинони мамлакат ба ҳашар баромада, дар поксозии атроф саҳм мегузоранд.

Зарангези ЛАТИФ,
АМИТ «Ховар»

АКС: АМИТ «Ховар»