ЭҲТИЁТ — НИМИ ҲАЁТ. Дар фасли тобистон зарфҳои нигаҳдории гази моеъро дар ҷойи соя ва дур аз гармӣ гузоред

ДУШАНБЕ, 02.07.2024 /АМИТ «Ховар»/. Риоя накардани  қоидаҳои бехатарӣ ҳангоми истифодаи гази моеъ, хусусан  дар фасли тобистон, ки ҳарорати ҳаво  баланд мешавад, хатар дорад. Аз ин рӯ баллони газро (зарфи нагаҳодории гази моеъ) дар ҷойи танг, дар таҳхона ё нури сӯзони офтоб нигоҳ надоред. Онро дар  ҷойе гузоред, ки ҳаводаро дошта бошад ва дар ҳолати ягон ҳодиса рух додан, газ роҳи баромад ба берунро ёбад. Ҳамеша кӯшиш кунед, ки он аз назди ҳар гуна асбобҳои барқӣ дур бошад. Инчунин зарфи нигоҳдории гази моеъ бояд ҳамеша дар ҷойи соя ва дур аз гармӣ бошад. Чунин тавсия медиҳад Кумитати ҳолатҳои фавқулода ва мудофиаи граждании назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ба аҳолии мамлакат.

Шояд дар ҷумҳурӣ кам бошанд хонаводаҳое, ки аз зарфҳои нигаҳдории газ истифода накунанд. Ҳатто дар хонаҳои истиқоматии баландошёна ҳам аксарият дар рӯзгор аз баллонҳои газ истифода мебаранд, чун назар ба барқ арзонтар ва шуълаи муносибе барои пухтупаз дорад. Аммо нигаҳдории зарфи газ қоидаҳои хоси худро дорад, ки риояи он таъмини бехатарӣ мешавад.

Ҳама намуди газҳои табиӣ барои инсон манбаъҳои хатар ба ҳисоб мераванд. Аммо бештар гази метан ва гази моеъ, ки дар рӯзгор аз он бештар истифода мешавад, хатар дорад. Ин газҳо дар ҳоли ихроҷ шудан одамро нафастанг мекунанд, заҳролуд менамоянд ва ба зудӣ метарканд. Аз ин рӯ,  ҳатман қоидаҳои муносибат бо онҳоро бояд донист.

Вақте дар хона бӯи газро ҳис мекунед, дар навбати аввал  ҳама гуна асбобҳои барқиро хомӯш намоед. Ҳама утоқҳои хонаро аз назар гузаронида, ҳама тирезаҳоро боз кунед. Баъдан фавран аз хона берун бароед,  то рафтани бӯйи он ворид нашавед. Агар пай бурдед, ки касе аз атрофиёнатон аз газ заҳролуд шудааст, фавран ӯро ба ҳавои тоза баред, тавре хобонед, ки сараш боло бошад ва дарҳол мошини ёрии таъҷилиро даъват кунед.

Сигор дуд накунед, гӯгирд назанед, зеро ҳар гуна шуъла ҳатто агар хурд ҳам бошад, хатари азим дошта метавонад.

Зарфҳои нигаҳдории газеро, ки истифода намебаред берун аз хона нигоҳ доред.

Ҳангоми тайёр кардани хӯрок назорат кунед, ки оби ҷӯш ё равғани доғ ба оташ нарасад.

Вақте пухтупазро ба охир мерасонед, бодиққат бошед. Ҳамеша мили онро маҳкам кунед ва тозаву озода нигаҳ доред.

Онро ҳамеша тоза нигоҳ доред. Агар дидед, ки равған рехтааст ё чизи дигар, баъди анҷоми кор оҳиставу боназокат онро пок кунед.

АКС аз манбаъҳои боз