МАСЛИҲАТИ МУТАХАССИС. Сиёҳалафро барои муолиҷаи бемориҳои рӯда ва захми меъда истифода мебаранд

ДУШАНБЕ, 24.03.2025. /АМИТ «Ховар»/. Бо фаро расидани фасли баҳор дар Тоҷикистон ҳазорон намуди гиёҳҳои шифобахш мерӯянд. Аз ҷумла, чукрӣ, торон, шибит, рошак, қоқу, каравчак ва дигар намудҳои растаниҳои барои саломатӣ муфид дар мамлакати мо зиёд месабзанд. Ба таври зарурӣ истеъмол намудани ин растаниҳо дар организм ба сифати маводи зиддисироятӣ ё антибиотик хизмат мерасонад.

Гиёҳҳо барои нигоҳ доштани саломатӣ кумак мерасонанд. Дар фасли баҳор бисёриҳо кӯшиш менамоянд, ки растаниҳои шифобахшро ҷамъоварӣ намоянд, онҳоро тару тоза бихӯранд ё хушк кунанд.  Ба назари мутахассисон, алаф дар кӯҳсор ҳар қадар дар баландиҳо сабзад, ҳамон қадар фоиданок аст.

Дар хусуси фоидаи сиёҳалаф ҳар сокини мамлакати мо огоҳ аст. Аз он бештар хӯрокҳои баҳорӣ тайёр карда мешавад ва соҳибхоназанон  онро боз хушк карда, нигоҳ медоранд.

Сиёҳалафро аз дигар растаниҳо фарқ кардан душвор нест. Агар онро чида гиред, нӯги поя аз миқдори зиёди йод зуд сурх мешавад. Йод дар хӯроке, ки аз ин гиёҳ тайёр карда мешавад, ранги бунафшро мегирад. Дар Тоҷикистон онро бо чакка мехӯранд.

Хӯрокҳое, ки аз гиёҳҳои кӯҳӣ, бахусус сиёҳалаф тайёр карда мешаванд, ба кӯдакони хурдсол хеле маъқул мебошанд. Хӯрок ва хӯришҳои аз растаниҳои кӯҳӣ омодашуда ба нигоҳ доштани саломатӣ ва пурра намудани норасоии витаминҳо дар бадан мусоидат менамоянд. Баъзе гиёҳҳо инчунин барои рафъи дарди сар ва дарди меъда кумак мерасонанд.

Сиёҳалаф аз витамини С, каротин ва фитонсид бой аст. Дар таркиби он миқдори зиёди намакҳои минералӣ, оҳан, марганетс, калий, руҳ ва йод мавҷуд аст. Он дорои фитонсидҳои хеле фаъол, сахароза, кислотаи аскорбин (витамини С), бета-каротин (провитамини А) ва витаминҳои РР, В1, В2 мебошад.

Сиёҳалафро дар муолиҷаи бемориҳои меъдаю рӯда, бахусус захми меъда ва гастрит бо туршии баланд истифода бурдан мумкин аст. Барги ин навъи пиёз иштиҳоро ба вуҷуд оварда, ба ҷаббидани ғизо мусоидат мекунад. Одамони гирифтори бемориҳои сипаршакл танҳо сиёҳалафро бояд ба парҳези худ дохил намоянд.

Рибофлавин, ки як қисми он аст, кори ғадуди сипаршаклро назорат менамояд.

Умуман, ин растании нодир бо миқдори зиёди антибиотикҳои табиии фаъол фарқ намуда, ба мустаҳкам намудани системаи масуният кумак мерасонад.

Қариб ҳамаи гиёҳҳоро барои омоданамоии хӯрок истифода бурдан мумкин аст. Онҳо барои кори дил, меъда, майна, ҷигар ва дигар узвҳо муфид мебошанд.

Дар хотир бояд дошт, ки алаф дар замин мерӯяд, он бояд бодиққат шуста шавад, то пасмондаҳои хок тоза шаванд.

Барои нағз тоза кардани алаф онро як соат дар оби шӯр тар карда, баъд тамоми хоки боқимондаро шуста, қоидаҳои санитариро таъмин намудан зарур аст.

Дар Тоҷикистон гиёҳҳоро ба миқдори зиёд ба хӯрокҳои ҳаррӯза илова мекунанд, зеро онҳо болаззат ва фоиданок мебошанд. Аз онҳо отала, оши бурида, умоч, самбӯса ва дигар хӯрокҳо тайёр кардан мумкин аст.

Истеъмоли гиёҳҳои баҳорӣ барои саломатии инсон хеле фоиданок аст. Хӯрокҳои гиёҳиро дар ҳар вақти рӯз бе тарси зиёд шудани вазн истеъмол кардан мумкин аст. Гиёҳҳо инчунин аз ҷиҳати молиявӣ дастрас мебошанд.

Зарангези ЛАТИФ,
АМИТ «Ховар»

АКС: АМИТ «Ховар»