МАСЪУЛИЯТИ ХАСТАНОПАЗИРИ ПЕШВОИ МИЛЛАТ ДАР РОҲИ ДАВЛАТСОЗӢ. Эҳдо ба 35-солаии Истиқлолияти давлатии Тоҷикистон

ДУШАНБЕ, 10.05.2026 /АМИТ «Ховар»/. Дар таърихи ҳар миллат давраҳое вуҷуд доранд, ки сарнавишти давлат, ҳастии мардум ва ояндаи ҷомеа аз ирода, хирад ва масъулияти роҳбар вобаста мегардад. Барои Ҷумҳурии Тоҷикистон чунин давраи сарнавиштсоз ба солҳои аввали соҳибистиқлолӣ  рост омад. Маҳз дар ҳамин марҳилаи ҳассос шахсияте ба арсаи сиёсат ворид гардид, ки тавонист бо масъулияти баланд, иродаи қавӣ ва муҳаббати самимӣ ба Ватан давлатро аз вартаи парокандагӣ наҷот диҳад. Ин шахсияти беназир Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон,  Пешвои миллат  муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон мебошанд.

— Дар тӯли 35 сол таҳти роҳбарии Президенти Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон  фаъолияти давлатӣ ба таҳкими пояҳои давлатдорӣ, барқарорсозии сулҳу субот, рушди иқтисод, эҳёи фарҳанги миллӣ, таҳкими ваҳдат, баланд бардоштани нуфузи байналмилалии Тоҷикистон ва фароҳам овардани шароити зиндагии шоиста барои мардум равона гардид. Масъулияти хастанопазири Пешвои миллат на танҳо дар сухан, балки дар амал, дар барномаҳои стратегии рушд, дар сиёсати инсонмеҳвар ва дар натиҷаҳои воқеии давлатсозӣ таҷассум ёфтааст.

Солҳои аввали  соҳибистиқлолӣ  барои Тоҷикистон давраи хеле сангин буд. Буҳрони сиёсӣ, ҷанги шаҳрвандӣ, таназзули иқтисодӣ ва беэътимодӣ ҷомеаро фаро гирифта буд. Дар чунин шароит давлат ба роҳбари қавӣ ва масъул ниёз дошт. Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар ҳамин лаҳзаи таърихӣ масъулияти бузургро бар дӯш гирифтанд.

Аввалин вазифаи муҳим барқарор намудани сохти конститутсионӣ буд. Барои иҷрои ин ҳадаф роҳбарияти давлат тамоми неруҳоро ба муттаҳидсозии ҷомеа равона намуд. Ба мардум умед бахшида шуд, ки Тоҷикистон метавонад аз ин буҳрон раҳо ёбад.

Барқарорсозии сулҳ аз муҳимтарин дастоварди сиёсати Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон гардид. Музокироти тӯлонӣ, мулоқотҳои зиёд ва иродаи сиёсӣ боис гардиданд, ки Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ ба имзо расад. Ин рӯйдод сарнавишти давлатро дигар кард.

Сулҳ барои Тоҷикистон танҳо хотимаи ҷанг набуд. Сулҳ оғози давраи нави давлатсозӣ гардид. Бо барқарор шудани амният замина барои рушди иқтисодӣ, иҷтимоӣ ва фарҳангӣ муҳайё шуд.

Яке аз самтҳои муҳимми фаъолияти Сарвари давлат ташкили низоми устувори идоракунии давлатӣ буд. Баъди ҷанг зарурати таъсиси сохторҳои муассири давлатдорӣ ба миён омад. Дар ин замина мақомоти давлатӣ аз нав ташаккул ёфтанд.

Қабули Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон қадами муҳим дар роҳи давлатсозӣ буд. Қонуни асосӣ арзишҳои демократӣ, ҳуқуқу озодиҳои инсон ва принсипҳои давлатдории миллӣро муқаррар намуд. Ислоҳоти ҳуқуқӣ ба ташаккули ҷомеаи ҳуқуқбунёд мусоидат кард. Қонунгузорӣ такмил ёфт, фаъолияти судҳо ва мақомоти ҳифзи ҳуқуқ беҳтар гардид.

Тақвияти хизмати давлатӣ яке аз самтҳои афзалиятнок гардид. Омодасозии кадрҳои соҳибтахассус ва ҷорӣ намудани меъёрҳои нави идоракунӣ ба рушди низоми давлатдорӣ мусоидат намуд.

Дар солҳои аввали Истиқлоли давлатӣ иқтисоди Тоҷикистон бо мушкилоти зиёд рӯ ба рӯ буд. Корхонаҳо аз фаъолият бозмонда буданд, бекорӣ зиёд буд ва сатҳи зиндагии мардум паст гардида буд.

Роҳбари давлат сиёсати иқтисодии марҳилавиро ба роҳ монданд. Ислоҳоти бозорӣ оғоз ёфт, бахши хусусӣ рушд кард ва муҳити сармоягузорӣ беҳтар шуд.

Таъмини амнияти озуқаворӣ ба ҳадафи стратегӣ табдил ёфт. Дар бахши кишоварзӣ барномаҳои нав қабул гардиданд, истифодаи замин беҳтар шуд ва истеҳсоли маҳсулот афзоиш ёфт.

Саноатикунонии мамакат ҳамчун ҳадафи миллӣ муайян гардид. Корхонаҳои нав сохта шуданд, истеҳсоли маҳсулоти ватанӣ афзоиш ёфт ва ҷойҳои кори нави таъсис дода шуданд. Рушди соҳибкорӣ ба сиёсати давлатӣ табдил ёфт. Имтиёзҳо, дастгирии молиявӣ ва коҳиши монеаҳои маъмурӣ имкони рушди бахши хусусиро фароҳам овард.

Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ҳамеша таъкид менамоянд, ки ояндаи давлат аз илму дониш вобаста аст. Аз ин рӯ, соҳаи маориф дар маркази таваҷҷуҳи сиёсати давлатӣ қарор гирифт. Дар саросари мамлакат садҳо муассисаи таълимӣ сохта ва таъмир гардиданд. Шароити таҳсил беҳтар шуд. Барномаҳои давлатии рушди маориф қабул гардиданд. Таълими технологияҳои нав, омӯзиши забонҳои хориҷӣ ва баланд бардоштани сатҳи омӯзгорон тақвият ёфт. Ҷавонон барои таҳсил ба хориҷи давлат фиристода шуданд. Ин иқдом ба омодасозии мутахассисони сатҳи баланд мусоидат намуд.

Саломатии аҳолӣ яке аз самтҳои муҳими сиёсати иҷтимоӣ гардид. Дар солҳои Истиқлоли давлатӣ садҳо муассисаи тиббӣ сохта шуданд. Таъмини таҷҳизоти муосир ва омодасозии табибон беҳтар гардид. Дастрасии аҳолӣ ба хизматрасониҳои тиббӣ васеъ шуд. Барномаҳои давлатии ҳифзи модару кӯдак, мубориза бо бемориҳои сироятӣ ва рушди тарзи ҳаёти солим татбиқ шуданд. Ҳамзамон ҳифзи иҷтимоии аҳолӣ низ тақвият ёфт. Баланд шудани музди меҳнат, нафақа ва кӯмакпулиҳо ба беҳтар шудани сатҳи зиндагӣ мусоидат кард.

Яке аз хизматҳои бузурги Президенти Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон эҳёи арзишҳои миллӣ мебошад. Таърих, фарҳанг ва мероси маънавии миллат дар сиёсати давлатӣ ҷойгоҳи махсус пайдо кард.

Ҷашни бузургони илму адаб, аз ҷумла Рӯдакӣ, Фирдавсӣ, Ибни Сино ва дигарон бошукуҳ таҷлил гардид. Ин иқдом ҳисси ифтихори миллиро тақвият бахшид. Забони давлатӣ ҳамчун рукни муҳими давлатдорӣ таҳким ёфт. Қонунгузорӣ ва барномаҳои давлатӣ ба рушди забони тоҷикӣ мусоидат намуданд. Ҳифзи ёдгориҳои таърихӣ ва рушди фарҳанги муосир низ тақвият ёфт.

Ҷавонон неруи пешбарандаи ҷомеа эътироф гардиданд. Барномаҳои зиёди давлатӣ қабул шуд. Имкониятҳои таҳсил, варзиш, соҳибкорӣ ва иштироки ҷавонон дар идоракунӣ васеъ гардид.

Нақши занон дар ҷомеа низ баланд бардошта шуд. Занон ба вазифаҳои роҳбарикунанда ҷалб гардиданд ва имкониятҳои иҷтимоиву иқтисодии онҳо афзоиш ёфт.

Таҷрибаи 35–соли давлатсозии Тоҷикистон нишон медиҳад, ки масъулияти хастанопазир, иродаи сиёсӣ ва муҳаббат ба Ватан метавонанд давлатро аз буҳрон ба рушди устувор расонанд. Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар таърихи навини Тоҷикистон ҳамчун меъмори сулҳ, бунёдгузори давлатдории муосир ва раҳнамои рушди миллӣ ҷойгоҳи махсус доранд.

Имрӯз Тоҷикистон давлати соҳибистиқлол, ором, рӯ ба рушд ва дорои нуфузи байналмилалӣ мебошад. Ин дастовардҳо натиҷаи меҳнати пайваста, сиёсати дурандешона ва масъулияти бузурги роҳбарияти давлат мебошанд.

Ҳифзи ин дастовардҳо, идомаи ободонӣ ва тақвияти давлатдорӣ вазифаи ҳар шаҳрванди ватандӯст аст. Зеро ояндаи Тоҷикистон аз ваҳдат, меҳнат ва садоқати ҳамаи шаҳрвандон вобаста мебошад.

Бобохоҷа САЙФУЛЛОЗОДА,
н.и.с., муовини декани факултети таҳсилоти фосилавӣ ва таҳсилоти дуюми олии касбии
Академияи идоракунии давлатии назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон

АКС аз муаллиф